Selalar veriliyor, ruhumun defnedilmiş yanlarına.
Yağmurda yıkanıyor, bedenimin siyaha denk düşmüş yanları
Ağıtlar yakılıyor ardımdan.
Ben toprağın ağıtında geçiyorum bendimden.
Yollar kısalıyor, kuşluk vaktinin darlığında
Bir selam salıyorum baki olan hayata
Ardıma dönüp bakacak kadar cesaretimi toplayamıyorum...
Bakmalı mıyım sahi?
Ardımda kalan dünya iken...
Göze değecek kaç yüzün var ki ey dünya?
İki gözyaşı birikiyor tabutumun kuru yanlarına...
Annemin sesini duyar gibi oluyorum, sağırlaşıyor alfabem.
Bütünleştiremediğim hoş sadam nerde diye hayıflanıyorum
Zaman yitikdi ve gün geldi bitikliğine denk düştüm...!
Vefanın cansızlığıydı ardımda bıraktığım
Yorulmamalı aslında tümceler
Hükümsüzlüğe denk düşünce hayat ne kadar harfleri birleştirip
Fiyakalı cümleler kursak da
Bu son demin son çırpınışlarından öteye geçmiyor
Yol alamıyorum, yolsuz günlerin gölgesinde...
Saltanat mimlendi...!
Hesap vakti, gelip çattı.
Sorgusuzum, sualsizim...
Yolculuk tamamlandı seferim sonlandı...
Mermer soğuk, yüreğimde yangının közleri
Toprak örtüsü birde beyaza çalan mermer örtüsü
Üzerimde yetişen gül fidesi
Soluyorum dikenlerin gönlünde
Yokum Yokum Yokum......