Dikensiz bir akşamüstüyüm vurgun sahillerde
Kılçıkları acıtıyor, gözüme değen balıkların
Tenhalarda zemheri hayata bağlanmış yataksız ırmağın gülleri
Düşmüyor ellerimden.
Kendime isyanım kendime tutsak
Değişmeyen kuruluk hep dudaklarımda,
tuzlandıkça gamdan duvarlar örüyor yüreğim
Deşifre olmuş şizofrenin hüzün mısraları alın sancağımda…