Sakalı ve bıyığı-başörtüsünü-protest bir tavır alışa çeviren zihniyet,dedelerimizin başındaki sarığa el uzatan zihniyetle örtüşüyor sanki.Veyahut bunun bir uzantısı gibi.Ne zaman ki bu bir karşı koyuş serüvenine dönüştü;o zaman kolay örttük,kolay uzattık sakalı bıyığı ve çoğaldıkça adımlar karıştı kafalarımız,bulanıklaştık.Duyarsızlaştık da bir parça,Acının cümlesi dedemizde başlıyordu ama Dink'te bitmiyordu.Hayata o kadar çok pencere açtık ki,uydu kirliliği yaşadı zihinlerimiz.Doğrularımız bir yamalı bohçaya benziyordu,her karesinde bir yanımızı yitiriyorduk.Evet bunları yaşadık,çoğalmanın verdiği sarhoşlukla önceleri farkedemesek te biz bunları yaşadık ve hala yaşıyoruz.Üstelik buna karşı duracak argümanlarımızı öteleyerek.Tüm bulanıklığımızın kaynağında bence bir tek kelimeden uzaklaşmış olmamız yatıyor:"Oku"
Bu şiire gecenin bir vaktinde bu kadar felsefe...Özür diliyorum Leyla hanımdan,lütfen kabul etsin.Kısa ama taşı gediğine oturtan şiiri dokundu demek ki zülfiyâre.Olsun dokunan ve içi yakan bir şiir olsun yeter ki.
Her zaman ki gibi ellerinize sağlık

Uyu Sevgili., (İnsan)
Ucuz ve pahalının, yok olduğu güne kadar
Nefs-i emmareye göğüs geriyordu imanın, daha düne kadar
Üzgün şıralara dilini sürmedin de., Sen bu güne kadar
Şimdi içimde, Kadir Gecesinden kalma bir inşirah var!
Sanki, her dilekçe dua mahiyetinde., Kabul olacak
Sanki, her memleket yalancı cennet., Babil olacak
Sanki, her mücrimin baş üstünde bir ebabil olacak
Sanki, dertsiz bir dünyada., Adalet hüküm sürecek
Uyandığında, gelmiş geçmiş herkes uyanık.,
Hakkı bilen, muvahhit olacak..,

Mehmet Sani Özel

Sakal sünnet değildir, kimlik belirleme açısından farz bile sayılabilir demişti bir hocam.
Evet şükür ki Hasan Hüseyin Ceylan'ın III Ciltlik Cumhuriyet Devri Din Devlet İlişkileri kitabındaki
konulardan çok uzağız. Elitlerle Yerliler arasındaki mücadelede en belirgin başlık olarak
Başörtüsü meselesini görüyoruz modern zamanlarda.

Denizleri kurutan bizleriz. Suçu Resmî Tesviyecilere atmak, işin kolayılana kaçıp göbek kaşımak
gibi birşeydir. Oysa zaman bırakıp telaşına homurdanarak çekip gitmiştir. Yani bu aşağılık bir dramdır
artık. Çünkü şarjörüne boş kovanları dolduran adam en azından kendinen utanmalıdır. Bizim yaptığımız
biraz böyle. Boş kovanları dolduruyoruz. Ve binlerce militanın rüzgarlı macerası bir kurşun bile değildir
namusun mavzerine. Yüreklerde İslamı ve bedende ayrıca hakim kılmadan, sembollere vurguyla yapılan
hedef şaşırtmaktan çok öteye geçemeyecektir.

Örneğin, bakınız Ülke Tv'ye. Bırakın sakalı, bıyıklı bile yok, kıymetli Sefer Turan'ı ayırıyorum.
Olan bir tane başörtülü. O da yıllar evvel başını açmıştı. Namlunun ucunu kendi özbenliğimize
çevirmedikçe ne dağlarımız ne kentlerimiz ne de sularımız hayat bulur.

Diyorum.