Bir günlük itikaf için Piri Paşa Medresesi’ndeyim. Yanımda rahat kıyafetlerim ve birde Kuran-ı Kerim’im var. Onları imam odasına bırakıp abdest tazelemeye çıkarken, modern görünümlü bir bey karşıma dikiliyor.

-Caminin imamı mısınız?
-Hayır.
-Caminin müezzini misiniz?
-Hayır.
-…
-Cami dostuyum.
-Camiye dost olan Allah’a da dost olur.
-İnşallah.

Tam merdivenlerden çıkıp gidecekken içimden bir ses; “Bu adam özel.” diyor. Hemen tekrar ona doğru dönüyorum.

-Nerelisiniz?
-Mersin.
-O zaman misafirsiniz?
-Evet, Konya’nın manevi havasını hissetmeye geldim. Siz bu kentin içinde olduğunuza manevi havayı fark etmeyebilirsiniz. Bilirsiniz insan zamanla alışır.
-Ben sürekli dışına çıkıp tekrar girenlerdenim. Aslen Çanakkale’li olup burada durmamızın bir sırrı olmalı.
-Bir kaç senedir Ramazanın son günleri 3-4 günlük yolculuğa çıkıyorum. Özellikle bu süreçte Kuran-ı Kerimimi okumaya çalışıyorum. Aynı zamanda yeni insanlar tanıyorum. Seyahatte rahmet vardır.

Ben donup kalıyorum, demek ki bizim kafadan insanlar hala yeryüzünde geziniyor. “Yeryüzü mescid olduğuna göre sen de bu şekilde itikafa girmiş oluyorsun.”dediğimde yüzünde bir tebessüm oluşuyor. Bizim aramızda bu konuşmalar geçerken yukarılardan sürekli rahmet yağıyor. Ben rahmete rahmet katmak üzere abdestimi almaya gidiyorum. Döndüğümde rahmetin hızlı akışı modern gezginin cami önünde bekletiyor. Rahmetin ayrılmamıza izin vermediğini görerek onu içeriye buyur ediyorum. Her zaman özel muhabbetlere beşiklik etmiş hücremize çekiliyoruz. Konya’da ziyaret edilmesi gerek yerleri sıralamaya başlıyorum. Bir kaçı hariç çoğuna uğradığını söylüyor. Ve arada diğer illerden konu açılıyor. Seneye Bursa’ya gitmek istediğini söylüyor. Hemen orası içinde bir yol haritası çıkarıyoruz. Bunlarla ilgili kainata mektup sitemiz arşivlerinde bilgiler mevcut. İleride gezgin bölümünü daha da işlevsel hale getireceğiz. Bir zaman gelecek insanlar kainata bakmadan yola çıkmayacaklar inşallah.

Gezginimiz memur ve aynı zamanda evli. Evdekiler de alışmış bu ramazan kaçamaklarına, kendine ayırdığı özel bir zaman dilimi olmuş vakti ramazan. İşte insanın kendi ile buluşma fırsatı bu özel vakitler. Hala vaktimiz var ruhumuzla kaynaşmak için. Uzun kısa yolculuklar içeriye doğru; fakat yolun ve yolculuğun hakkını vermek lazım. Önümüzde bir haftalık tatil süreci var. Kimi memleketine gidecek kimi tatile çıkacak bazıları da bulunduğu yerde kalacak. Hakiki manada yola çıkmak için yerinde kalanların bile fırsatı var, kimbilir yakın çevremizde ne kadar çok gör(e)mediğimiz keşfedilmeyi bekleyen yerler mevcuttur. İşin sırrı kişinin kendine doğru yolculuğa başlaya bilmesi. Gezin, görün, fark edin ve yazın ki sizden sonra yürüyeceklere harita olsun.