Ay Vakti 97. Sayı: Her Dem Hilâli Yaşamak

Sekiz yıldır, sözün bekçiliğini yapan Ay Vakti, her sayısı ile müthiş yankılar uyandıran taşlar düşürüyor düşün dünyasına. Kâh gençlerin yoluna mahya oluyor, kâh varlığın sesini dinlemek isteyenlerin sözüne elçilik ediyor. Yıllardır önemli bir yer tutuyor edebiyat dünyasında...

Karanlığın usanmaz bekçisi ay gibi, karanlıkta kalmış ruhlara görüntü olmaya çalışıyor. Aydınlanmanın vakti şimdi, Arif Ay söylencesi ile başlıyor...

Darbeye Karşı Ses Çıkar

21 Haziran 2008 Cumartesi Günü, yılın en uzun, en aydınlık en beyaz günü.

İşte o gün 50 yıldır cesaret edemediğimiz, hep geç kaldığımız bir şeyi yapmak için toplanacağız.

Kendimize yazan, okuyan ve hisseden insanların yaşadığı bir iç ülke kurduk. Gerçek dünyanın bunaltan meşgalelerinden daralanları buyur ettik. Yazmak denen sırlı uğraşa gönül vermiş azade gönülleri bekledik.

Çok bekletmediler bizi.

Duruşumuza cevap verdiler ve sıkı dostluklarla bezenmiş, şiirin büyüsüyle örülmüş ve yazının esrarıyla dokunmuş bir ülkeyi usul usul büyütmeye başladık. Adını Viran ve Bahar koyduk. İstedik ki

Deneme
Bana Sevdamı Geri Ver
Şeref Akbaba

Kaybolmuşların Acısına Kanıyor Kalbim
Necmettin Evci

Gömleği Arkadan Yırtılanlar
Yunus Emre Tozal

Edebiyat dergileri, yayınladıkları şiirler ve hikâyelerin yanında düşünce ve eleştiri yazılarıyla hayatı ve dünyayı farklı bir şekilde yorumlamaya çalışırlar. Her sayı kavrayışımızda, önümüzdeki meselelere bakışımızda ve geçmişimizi anlamakta bize yeni ufuklar açar.

es'selâm

18'inci tasavvur huzurlarınızdadır.

'bahar ıslak gelirse bil ki kırıktır kalbi' dedi şâir. devrândan bir mart vakti ve mekânı daha geçip gidiyor. yâni bahar, yâni umut, yâni yeşil, yâni çiçek tutan ağaçlar... bütün bunlar besmele, hamdele, salvele
çektiler hayata. ama, fakat, lâkin... 'baharın kundağı akşama kalsın' dedi hasen olan şâir de. baharın kundağı olan mart'a da gömdüler rengin karasını! yeşil'ine kara bulaşmış bir devrân oldu bazı da kaldı
ellerimizde!

Merdivenşiir 15. sayısıyla suskunluğunu bozdu. A. Ali Ural'ın "Akif'in Paltosundan Çıkmak" başlıklı sunuşuyla okurlarına yeniden merhaba diyen "Merdivenşiir" bundan böyle üç ayda bir çıkacak.

es'selâm

'bahar ıslak gelirse bil ki kırıktır kalbi' dedi şâir. devrândan bir mart
vakti ve mekânı daha geçip gidiyor. yâni bahar, yâni umut, yâni yeşil,
yâni çiçek tutan ağaçlar... bütün bunlar besmele, hamdele, salvele
çektiler hayata. ama, fakat, lâkin... 'baharın kundağı akşama kalsın' dedi
hasen olan şâir de. baharın kundağı olan mart'a da gömdüler rengin
karasını! yeşil'ine kara bulaşmış bir devrân oldu bazı da kaldı
ellerimizde!

yine de, her şeye rağmen bir kibrit boyu yakındır kalbimize bahar!
biliyoruz karanlık, biliyoruz acı olacak. varsın bu kundak yakılsın;

“Hayatım ve Hatıralar”dan ibaret olan bu kitaba “Bir Varmış, Bir Yokmuş” adını koydum; çünkü kendileriyle hatıralarım olan yüzlerce kişiyi düşündüğüm zaman, sanki masal kahramanlarını düşünüyordum; hepsi dünya âleminden yok olup gitmişlerdi, bırakın ebediyeti, fani dünyanın ömrüne nispetle bile ömürlerimiz bir nokta kadar değildi; sanki “bir vardık”, ama kesin olarak ve uzun zaman “bir yokuz”.

Gök kubbede bir hoş sadâ bırakanlara ne mutlu!

Kosova’nın bağımsızlığı ile beraber Sırpların şehrin duvarlarına nefretle “1389’u unutmadık”, şeklindeki yazıları hafızamızda ki bazı olayları tekrar birbirleriyle ilintilememizi sağladı. Sultan I. Murad’ın Sırpları Kosova Meydan muharebesinde perişan ettiği günün, sonraları dünya tarihini etkileyecek bazı olayların da yıldönümü olacağını kimse tahmin edemezdi. Haziran 1914 yılında Bosnalı bir Sırp olan Gavrilo Princip Avusturya-Macaristan veliahdını Bosna’yı ziyareti sırasında bir suikast sonucu öldürdü. Başlangıçta bu hadisenin milyonlarca insanın öleceği bir dünya savaşına dönüşeceğine ihtimal veren yoktu.