Bir umut insanı ne kadar değiştirebilir ki hasta yatağında durup soluk tavana bakan gözlere “dostunuzdan bir mektup var buyurun” diye ilişen ses ancak onun gözlerine dokunan bu ilahi fırçanın bütün renklerini görebilir, zira o yalnız olmasa da; hastadır gönülden ve uzanan o mektup onun istediği ilaçtır.

Zarfından soyunmaya başlayan muhabbet güneşine benzer mektup, zarfın ağzında tüllenir gibidir.

Mektup yazmak değildir zor olan zor olan bir hissiyatın tarifini yapabilmektir rengi kokusu yapısı dokusu olmayan bir şeydir Hissiyat. Kim neyi nasıl hisseder belli değildir. Limonun tadını, portakalın lezzetini, elmanı dokusunu, gülün kokusunu, ağacın kabuğunu, kağıdın suretini kim nasıl algılar bilemeyiz ki.Yazarın kağıda olan tutkusuyla çocuğun portakala olan tutkusu aynımıdır.

İnsan olarak anlamamız ve bunu resmetmemiz bir sanattır. Mektuplarımız birer harikalık çizelgesidir. Yazmaya başlarken çocuklardan daha çocuk çiçeklerden daha düşkün oluyorum nedendir bilmiyorum ,bütün bütün kopuyorum alakam yalnızca yazının içinde geçen resmi yitirmeden anlatmaya çabalamak olup çıkıyor.

Çıplak ayaklı bir çocuk resmiyle başlayan resim düşlesem; hemen eline bir köşesini ısırdığı elmayı ve paçasının sökük halini tasvir ediyorum sonra biraz yan durmuş ağaçlardan oluşan meyilli bir yamaç ve uzayan geniş sarı tozlu patika biraz da ikindi vaktinde turunculaşmış gökyüzü manzarası. Bunu anlatmak kolay ama orada eksik olan bir şeyler var işte ağacın yapraklarında sızan ışık huzmelerini rüzgârla eğilip kalkışı , çağıran bir insanın gel gel demesi gibi el sallayışını andırması evin yolunda nasıl tarif edilebilir ki. Çiçeğin kokusunu anlatmak toprağın ve çimenin nemli kokusunun esintiyle nasıl buğulu buğulu ikindi vaktinde biraz nem biraz serinlik ile nefesimize dostluk ettiğini nasıl anlatabilirim ki. Henüz eve varmışken Küçük kardeşinin gelip abisinin elinden tutmasını ve yarım kalan elmanın ona da uzatılmasını gönül den sevginin paylaşımı anlatmak hiç zor olmasa gerek. Elmayı ısırırken yanaklarına dokunan elmanın bıraktığı iz ve gülümseyişini hangi kalem doğru ve olduğu gibi anlatabilir. Bunu yapabilmek için yazmak ve bunu ben böyle algıladım ama eksik olduğunu biliyorum demek ne kadar doğru bir fırça darbesi. Mektubumu da yarım elma gibi görmeni istiyorum sadece sende bu lezzetten faydalan diye sana yarım kalan elmanın resmini sunuyorum demek bütün kaybolan değerleri tamamlamaz mı?

Peki ya abi kardeşine Elmayı vermeseydi küçük çocuğun dargın bakışını nasıl tarif etmeliyim diye düşünmek bile zor. Gözlerinde sevinci şeytana çaldırmak nasıl bir kırıklıktır. Çocuk yürek nasıl taşır nefreti ya da kızgınlığı. Çok zordur ve yürek tahammül edemez buna ; ya taşıyamazsa çocuk bu kırıklığı nefret açarsa gönlünde ne yapar sonra?

Hiç sobanın üzerinde fokur fokur kaynayan suyu henüz yedi yaşına yeni gelmiş sarı saçlı pembe fiyonklu kurdelesiyle örülmüş saçları olan kız çocuğundan istemek nasıl doğru harekettir. Hayır hayır nefret bizim işimiz olamaz dostum sevmek ve saygı duymak gerçekten güzel bir meslek. Uğursuzluk dinimizde yok amma sefilliktir hayata kötü bakmak ve baktırmak.

Bu nedenle güneş kararıp söndürülene dek nasıl ki hayatta her şey olabilir kaidesi geçerli ve hayat güzeldir o halde Sefillikten uzak kalmak için sana yazılan her bir satırın hakkını gülümseyişle taçlandır.Bir ağaç dikemk gibi kutsaldır gönülde sevgi olamsı için çabalamak.Efendimiz nasıl buyurmuş kıyamet kopacağını bilseniz dahi ağaç ekiniz.İsterse bu mektup eline hiç ulşamasın kıyamet zarfı kapadığım zaman kopsun önemli değil sevgi ekiyoruz hayata ve zamana.

Ekmeğin köşesini kırıp tuza banıp eşinle ya da dostunla yiyebiliyorsan henüz yeni aldığın kitabı sobası yanmayan odada bir battaniye altında yan yana ya da bir divanda oturup diz dize okumak nasibinse çocuğunla ailenle; inan ki şatosunda sarayında uzun uzun masasında yalnız başına yemek yiyen sultandan daha zengin ve daha varlıklısın.

Şimdi sana çok sözler söylemek yerinde olacaktır evet ama sözlerin bazısı da gönül yankısına emanettir. Bu nedenle mektubun sonuna geliyorum ve sana hastalıklarından kurtulman için benim dostluğumu kullan diye sesleniyorum lütfen dostunu unutma dostum…