Savaş ruhuma üfürülmüş bir yalan.
Yalanlarla yakılıyoruz dünyanın orta yerinde.
Bebek uğultuları kaplıyor dünyamızı.
Bütün kuralları ihlal ediyorum...

Hayatımın öznesi savaş, yüklemi savaş, nesnesi savaş.
Ömrümün uzunluğu sadece aylarla zikredilirken,
Savaşlar ne ister benim minicik bedenimden?...
Ben konuşmayı bile bilmezken kurşun kaç heceden oluşup vurur beni?...
Bombaların gürültülerini kaldıramayacak kadar ufak kulaklara sahip iken
Nerden alır bu gürültü kendini?...
Annem neden yine ağıtlar yakarak uyutuyor beni...
Bu ağıt savaş kokuyor , bu ağıt barut kokuyor...
Bilir misiniz bebek kokusunu?
Ben doğduğumdan beri savaş kokuyorum...
Bir kundakta beyaz örtüye sarıldım,
Birde altı ayımı doldurduktan sonra beyaz örtüye (kefene) sarıldım...
Bu savaş ölüm kokuyor...
Kınayın efendiler
İnsanlığınıza yedirebiliyorsanız sadece kınamayı
Kınayın...
Dünya pis kokuyor........