/Gördüğüm ilk kitabı açtım. Uzun bir ilan-ı aşk ve sonunda sert bir bitiriş vardı. Kapattım ve yerine koydum./

Aşağı yukarı 15 yıldır radyolarda gece programları yapıyor. Kitaplarını “Hayatı sahici duygularla yaşamak duasıyla” imzalıyor. Hayatta bazı şeyleri değiştirebileceğine inanıyor ve kızlardan ders notu alırken hep yere bakıyor.

/Ertesi gün tekrar kitapçıya gittim. Kitabı tekrar inceledim ve aldım. Çeşitli zamanlarda okuduğum çeşitli yerlerini saymazsak baştan sona en az “5” defa okudum./

Konya’da konuk olduğu radyoyu arayan bir kız “İnsanlar Tarık Tufan’laşıyor , bundan korkmuyor musunuz?’’ diye sormuştu. Yine her zamanki zarif lisanıyla bunun böyle olmaması gerektiğini anlatmıştı.

/Daha sonra Marmara Fm’de programlarını dinlemeye başladım. Hiç duymadığım müzikler çalıyordu. Ümmetten, ahlaktan, Kudüs’ten, Nuri Pakdil’den ve diğer ustalardan bahsediyordu./

Tarık Tufan. Kimilerine göre “hayal meyal” bir adam. Kimilerine göre büyük laflar eden bir masalcı. Bana göre ise zorlamayla bile size dünyasını vermeyecek bir gizem. Borderline, şizofreni ve daha buna benzer bir çok hastalık. “Kekeme Çocuklar Korosu, Kraliçenin Pireleri, Ve Sen Kuş Olur Gidersin, Hayal Meyal’’ isimli dört tane kitabı var. Belki de O’nu en iyi anlatan kelime topluluğu “Hayal meyal yaşayan kekeme bir çocuk”

/ Telefonda İlknur’un hikayesini okuyorum ve buna dayanamıyor./

Kekeme Çocuklar Korosu’na ancak beşinci baskısında bir önsöz yazıyor, “ Bu bizim mahallenin kitabıdır”. Ben bu kitap için “Ancak Tarık Tufan tarafından yazılabilirdi.” diyorum.

Kraliçenin Pireleri askerlik döneminde yazılan yazıları da içeriyor. Ve Sen Kuş Olur Gidersin’de Cahit Zarifoğlu’na mübarek bir selam veriyor. Ateşin “Hem nasihat hem ceza” olduğunu vurguluyor. “ Sınırlarda “ bir roman yazıyor. Hayal Meyal’de yine Allah dostları var. Fatih Camii’nin avlusunda dolaşan evliya bu sefer saatçi dükkanına giriyor.

/Kızlardan ders notlarını alırken yüzüm kızarıyor/

Hayal Meyal aslında bu yazının konusu. Profil yayınlarından henüz çıktı. “Bir kere daha ölme”lerin romanı. Bir arayışın ürünü. Elleri üşüyen kadınların, akıl melekesini atanların, ardına bakmayarak gidebilenlerin romanı. Bazen umudu, bazen sabah ışığını, kalbini, yağmuru arayanların romanı. Topyekün arayışların romanı.

Hiç beklemediğiniz sonlara hazır olun.

/Telefonda İlknur’un hikayesini okuyorum ve buna dayanamıyorum./