Gözleri bağlanmış bir insanlığın çocuklarıysak;
Siler o zaman geceden huşuyu bir kurşun.
Ve arkasından gelir baykuştan bozma tank.
Arka arkaya, inceden kalına melodik çığlıklar…
Tan vaktine yakın, gecenin karanlığını boyar;
Kurşuni bir kızıllıkla başlar zapt etmeye.
Felluce’den Bağdat’a, insanlığımızdan Basra’ya.
Bir bir düşer şehirlerle modernize edilmiş duygular;
Felluce’de insanlık, Bağdat ile Leyla’nın güzelliği;
Basra ile Fırat’ın hırçınlığı, Dicle’nin serinliği…
Bir bir düşer şehirlerle modernize edilmiş duygular.

Tüm namlular çevrilirken sevgiye;
Filistin’den gelir bir başka melodik çığlık.
Çocukların kalemini kırar geçen her kanlı postal.
Boğazlarına düğümlenir bir yudum sevgi artık.
Sevgi kaçar bir kız çocuğu gibi, diyemezler ki kal.
Şehirler gibi düşer modernize edilmiş duygular.
İlk önce insanlık sonra sevgi ve diğerleri…

Sahiplerinden satılığa çıkarılır bir bir duygular.
Modern dünyanın sahiplenmediği bu diyarlarda
Lüks bir müzayedede şık beyefendiler ve hanımefendiler
Ellerini kaldırırlar şuh kahkahalar eşlik eder sonra
Var mı artıran sorusu gelir,uzatarak der ki: sattım!
Ve bomba sesi gibi düşer satıcının tokmağı
Gazze’den bir ekmek parasına insanlık…
Kerkük’ten bir çorba parasına huzur…
Çeçen Dağlarında bir mendil parasına hürriyet…
Bir bir düşer şehirlerle modernize edilmiş duygular.

Mayıs 2009,ANKARA