Yalınayak ardındayım Talisma !
Düş/üp düş/üp sensizliğine
Bir kıyam kadar sağlamım...

Adımlarımın emrindeyim...
Gittiğim yol, sana çıkıyor.
Seni yaşaya yaşaya
Beni öle öle yürüyorum...
Zamandan korkmuyorum Talisma !
Zamanı sana sürüklüyorum...
Bir sevda misali,
Bir gözyaşı tozuyla,
Yüreğimi ateşimi öldürdüğüm yerde bırakarak
Ardından geliyorum Talisma !

Belki acı katıyorsun hayatıma,
Her ânım bir teselliî muradında..
Lâkin yüreğim yine "sen" diyor..
Kabullensem de gidişini, gitme Talisma !

Sen'siz;
Ne bu şarkılar çalıyor
Ne bu şiirler okunuyor...
Sesim seni duyurmaktan yoruldu Talisma !
Şarkılar da yorgun şimdi...

Sesler susuyor hunharca !
Bu sessizlik bana çok fazla!
Elini eteğini çekme yüreğimden
Sonra tükenir sözcüklerim lügatimde...

Yokluğunda sust(urd)um şiirleri, şarkıları Talisma !
Sensiz başladığım her yeni günde başkaldırdım;
Devrik kurulmuş cümlelerime
Kâfiyesiz mısralarıma
Hecelerinden 'sen' düşen kelimelerime...
Bil ki gelişin bahar
Ve gidişin son(bahar) olacak şiirlerime..

Dönmeyeceğini bile bile,
Her gece ve tan yeri kızıllığında
Sessizce ve hislice,
Gözyaşı ve yitirilmiş tebessüm ile
Elimde ellerinin hayali,
Gözlerimde gözlerinin yansıması,
Konuşuyorum sustur(ma) beni.
. . .
Sustum Talisma ,
Konuş/ma benimle !...