Öncelikle değişmez bir gerçeği tekrar etmek gerekir; İçinde bulunduğumuz bütün sorunları aslında İslam’dan uzaklaştığımız için yaşıyoruz. Mutsuz birer köle olduktan sonra Kürt olmanın Türk olmanın ne önemi var. Kendi gerçeğimizden, kendi ruh kökümüzden, kendi medeniyet değerlerimizden uzaklaştıktan sonra Kürt olmanın Türk olmanın ne önemi var. Hepimiz Âdemin çocuklarıysak, Hz Muhammed’in ümmetindensek Kürt olmanın, Türk olmanın ne anlamı var. Din kardeşiyiz söylemi ile bu sorun çözülmedi, çözülemez diyen kesimler olabilir, ancak din kardeşiyiz sözleri tutmadıysa bu rejimin sorunudur. Müslümanların da bu konularda bir sorumluluğu var mı? Elbette bunu düşünmemiz ve tartışmamız gerekir.

Kavmiyetçilik hangi ırk adına yapılırsa yapılsın inancımıza göre hepsi de aynı kategoriye girer. İslam’da tüm milliyetçi, kavmiyetçi fikirler, eylemler batıl olarak değerlendirilmiştir, yasaklanmıştır. Böyle olduğu halde Türkiye’ de İslami kesimler Kürt milliyetçiliğine doğru bir şekilde karşı çıkıp tepki gösterirken, Türk milliyetçiliği konusunda aynı tavrı gösteremediler. Kürt milliyetçiliği tu kaka edilirken Türk milliyetçiliği bariz bir şekilde şirin görülmüştür. Türk milliyetçilerine kucak açılarak İslami esaslara aykırı hareket edilmiştir. Oysa aradaki fark aynı elbisenin birinin kırmızı diğerinin yeşil olmasıdır. Kürt milliyetçiliği Marksist, komünist bir temel üzerinde neşv’ü nema bulurken, Türk milliyetçiliği biraz daha İslami renklerin tonlarını taşıdığı için İslami kesimler tarafından hoşgörüyle karşılanmıştır. Tek nedenin bu olduğunu söylemek de mümkün değil. Çünkü Türk milliyetçileri aynı zamanda devlet tarafından desteklenmiştir. Oysaki tu kaka edilen Kürt milliyetçiliğinin anası Türk milliyetçiliğidir. Ayrıca madem bazılarına göre Kürtler Türklerin bir boyudur, o halde neden kendi boylarına, kendi obalarına karşı bir düşmanlık besliyorlar ki. Burada açıkça ikircikli bir tavır sergileniyor

Eğer resmi ideoloji İslam kardeşliği söylemini istismar ettiyse bu Türk kardeşlerimizin sorunu değil. Devletin kendine meşruiyet arayan ama çözümsüzlüğe odaklanan tavrıdır. Elbette Kürt halkının tarih boyunca yaşadığı bölgede tarihi iflah olmaz sorunlar yaşanmıştır. Elbette Kürtlerin maruz kaldığı sayısızca haksızlıklar yaşanmıştır bu ülkede. Ancak bir sorundan bahsediyorsak bunun sonuçları kadar, hatta sonuçlarından daha çok nedenleri de önemlidir. Sorunun nedenleri doğru tespit edilmedikçe çözüme ulaşılamaz. Sonuçlar ortada duruyor, bunun tartışılacak bir tarafı da yok. Çözüme ulaşılmak isteniyorsa mutlaka nedenler üzerinde durulmalıdır.

Kürtlerin üzerinde uygulanan oyunlardan dolayı sayısız, baskı, faili malum cinayet, terör, sürgün, köy boşaltmalar vs. olaylar yaşandıysa bunun nedeni Kürtlerin Kürt kimliği değil. Daha açık söyleyecek olursak Kürtlerin yaşadığı topraklar üzerinde Siyonist güçlerin emellerine daha kolay ulaşabilmek için çıkardığı sorunlar var. Ortada salt halkla ilgili değil toprakla ilgili bir sorun var. Yer altı ve yer üstü kaynaklar açısından son derece zengin olan topraklara kimin hâkim olacağı, kimin faydalanacağı ile ilgili bir kavga var orada. İsmail Beşikçi de bunu teyit etmektedir: “İstanbul’da sekiz milyon Kürt yaşasa da orası Kürdistan olmaz. Ama Hakkâri’de hiç Kürt yaşamasa da orası yine Kürdistan’dır. Çünkü Kürt sorunu bir toprak sorunudur.”(1) Görüldüğü gibi toprakla ilgili bir meseleden bahsediyoruz. Hem de Arzı Mev’ut haritası içinde yer alan bir toprak parçasından bahsediyoruz. Petrol denizi üzerinde yüzen bir toprak parçasından bahsediyoruz. İşte Kürt halkı bahsettiğimiz o zengin topraklar üzerinde yaşadığı için tarih boyunca bir takım haksızlıklara maruz kaldı. O bölgede hangi halk olsaydı aynı sorunları yaşardı. Aynı sonuçlarla karşılaşırdı. Aynı dertlerle düçar olurdu. Bu gün Afganistan’da Afganlar yaşıyor diye değil, emperyalist güçlerin küresel hesapları olduğu için yapılıyor bunca zulüm, bunca işgal. Filistin’de Filistinliler yaşıyor diye akmıyor bunca kan, bunca gözyaşı. O topraklarda emperyalistlerin ve Siyonistlerin kirli emellerine ulaşmak için çıkardıkları sorunlar, işgaller, katliamlar var. Bosna’da Boşnaklar yaşıyor diye çıkarılmadı çağımızın en kirli, en acımasız savaşı. Irak, orada ıraklılar yaşıyor diye işgal edilmedi, bunca tecavüzü, sürgünü, cinayeti, gaspı, katliamları Arap oldukları için yaşamadı ıraklılar. Tüm bu bölgelerde yaşayan Müslümanlar, toprakları üzerinde gözü olan, projesi olan ehli salip güçlere karşı koyabilecek potansiyel enerjiye, aktif güce, soylu bir direniş birikimine, kıyam ruhuna sahip oldukları için öldürüldüler, sürgün edildiler, haksızlıklara maruz kaldılar.

Emperyalist güçler ırk ayrımı yapmadan Türklere, Kürtlere, Araplara aynı haksızlıkları yapıyorlar. Dolayısıyla Kürtler mazlum olduğu kadar Türkler de mazlumdur bu ülkede. Ancak Kürtlerin mazlumluğu kitlesel ve sürekli olurken, Türklerin mazlumluğu dönemsel ve bireysel olmuştur. Siyonizm’e ve emperyalizme karşı direnişin ana gövdesi, mücadelenin ana membası İslam olduğu için Türk-Kürt demeden İslami kaynaklar kurtulmaya, ortadan kaldırılmaya çalışılıyor. Kürt halkı İslami kültür ve yaşam tarzından dolayı baskılara daha yoğun, daha bariz bir şekilde maruz kalmıştır. İskilipli Atıf Hocalar hangi nedenlerden dolayı idam edilmişse, Kürt halkı da aynı nedenlerden dolayı küresel oyunlara kurban edilmiştir. Asıl amaç İslami düşüncenin, İslami yaşayışın ana gövdesini ortadan kaldırmak, böylece direnişi kırmaktı. Yaşanan bütün acılara, bütün zorluklara rağmen iki cihan saadeti için bizim kimliğimiz İslam olmak zorundadır. Başka çaremiz de yok zaten.

Dipnotlar:
1- Röportaj: Neşe Düzel / Taraf