Müslümanların Ergenekonun karşısındaki tutumlarının nasıl olması gerektiğini belirlemeden önce Ergenekonu iyi tahlil etmek durumundayız.

Ergenekon, Tanzimat sonrası jakoben devşirmenin, 50 yıllık demokrasimiz içinde ki derin bir yapılanmanın ürünüdür. Bu yapılanmadan bahsederken ortak ideoloji ya da ortak amaç etrafında şekillenmiş organize bir örgütten ziyade tek merkezin inisiyatifinde hareket eden kullanılmışlardan bahsediyoruz.

Yakın tarihimizde gerçekleşmiş bir çok olay ve karmaşık ilişkiler bütünü, belki iyi niyet hesapları belki de menfaat hesapları sebebiyle oluşmuş oldukça mozaik bir yapıdır. Ortak bir paydada buluşması imkansız görünen bu kişilerin tek merkez etrafında toplanabilmelerini devasa, gizli ve organize bir örgütün olduğu anlamını çıkarmak oldukça zorlama bir tespit olur.

Günümüzde deşifre edilen bu olayların ve karmaşık ilişkilerin bize gösterdiği içeride oluşturulmuş, yönetilen ve yönlendirilen bir örgütün varlığı mı? Yoksa dış mihraklarca farklı hesaplar için kullanılan bu kişilerin, aynı mihrakça kullanılmış olmanın getirdiği zoraki yada bihaber bir birliktelik mi? Bunu iyi çözümlememiz gerekir.

Ergenekon soruşturmasında sürecinde dikkat edilmesi gereken husus, gerek iddianame gerekse delil klasörlerinden edindiğimiz bilgilere göre yaşanan bu olayların tamamı bir derin oluşumun karar alıp yürüttüğü şeklindedir. Bu süreçte bu yapılanların kime hizmet ettiği, kim tarafından planlandığı, asıl bu işlerin karar merciinin kimler olduğu, Siyonist odakların ve diğer egemen güçlerin bu olayların neresinde durduğu hakkında hiçbir bilgiye rastlanmamaktadır.

Yaşanan sürecin bize dayattığı bilgi, ülkemizde oynanan oyunların öyle sanıldığı gibi Siyonist merkezler yada dış mihraklar değil, bizzat içimizdeki çeteciler, darbe severler ve çıkar odakları tarafından gerçekleştirildiğidir. Genelde dünya Müslümanlarının özelde ülkemiz Müslümanlarının ırkçı emperyalizmin dünya üzerindeki kirli emelleri üzerine yaşadığı bilinçlenme bu süreçle dumura uğratılmış gibi durmaktadır.

O zaman biz Müslümanlar yıllarca üzerimizde boza pişiren bu kişilerin gerçek yüzlerinin bir nebze deşifre edildiği, Müslümanlar üzerine yıkılan onlarca olaylarda aslında Müslümanların mağdur olduğu gerçeğinin aydınlandığı bu dava sürecine nasıl bakmamız gerekiyor. Öncelikle yarısı su ile doldurulmuş bardağa, bu bardağın yarısı dolu yada bu bardağın yarısı boş, demekten ziyade bu bardağın yarısının dolu yarısının boş olduğunu bilmemiz gerektiği kanısındayım.

Bizim için yaşanan bu süreç, Müslüman halkın mağduriyeti anlaşılması bakımından, kirli çıkar ilişkilerinin deşifre edilmesi bakımından ve özleri ile sözleri birbirine zıt bu insanlarının gerçek yüzlerinin aydınlatılması bakımından sevindirici olmalıdır. Aynı şekilde bu sürecin yaşattığı bilgi kirlenmesi ve müslümanca duruşumuzu zedeleyen olaylar bütünü bizim temkinli olmamızı gerektirmektedir.

Bu süreç yaşanırken bizim neler kazanıp neler kaybettiğimizin muhasebesinin iyi bir şekilde yapılması gerekir. Bu sürece fazlasıyla kilitlenerek yıllarca yaşanan sıkıntılarımızın biriktirdiği “oh olsun” duygusuna kapılıp süreçte gözden kaçırılmaya çalışılan önemli gelişmeleri göz ardı etmemek gerekir. Ötekilerden kurtulduğumuz zannıyla başka ötekilerin kucağına oturmama erdemini hep muhafaza etmeliyiz.

Müslümanca duruşumuzu muhafaza etme noktasında gösterdiğimiz hassasiyetlerin eridiği günümüz siyasetinin reel politik çehresinde, birde bu sürecin yaşattığı sarhoşluk ve gevşeme bizi değerlerimiz ile birlikte tarihin derinliklerine gömme emelleri olanların aradığı fırsatı kendi elimizle vermiş oluruz.

Müslüman kitle olarak bizler bu süreci öncelemediğimiz kadar ötelememeliyiz. Sürecin gösterdiği (yanlış ve yalan bilgilendirme hariç) gerçekler ışığında alacağımız tedbirler ve duruşumuzdaki keskinlik daha bir olgunlaşmış olmalıdır. Ehven-i Şer mantığı ile duruşumuzda bir gevşemeye mahal vermemeli, başkalarına yamanma gayretkeşliğine kapılmamalıyız.