Özgürlük naraları atarken çılgınca sokaklarda
Devrim sloganları ile karalanmış yıkık duvarlar çıkar karşımıza
Şili’de, Arjantin’de, Rusya’da, evrenin birçok yerinde ve benim ülkemde
Elinden alınan haklar adına, özgürlük (!) adına

Çılgınca söylenen marşlar, hep insanlık (!) adınadır, Onlarca
Yıllar sonra karşılaşılan silik tablo hatırlatır, bir zamanlardaki coşkuyu (!)
Tasnif edilmiş davaların uşak devrimcileri şimdi localarda yaşamaktadır
Yumruklar havada kalmış, cepkenlere doluşmuştur para avuçlayan kirli eller

Göstermelik inançların, heyecan arayan, yiğit, cesur ve korkusuz gençleri
AŞK ile tutundukları mana nerelerde şimdi?
Sonradan icat edilen inanışların kaderi değil midir ki yok olmak
İlahi kudretin yanında, doğru mudur diğer inanışlara dava demek?

Gidenler gitti kalanlar yarına ne bıraktı ki?
Mücahidi, yoldaşı, emperyalisti…
Herkes toprak oldu tıpkı var olduğu gibi
Asıl dava hesap gününde olmayacaksa, nerede olacak diye sormazlar mı faniye?

Nice AŞK’lar yaşandı yeryüzünde anlatılamayan
Nice Âşıklar kucakladı AŞK’ın yükünü,
Nice davalara AŞK’la sarıldı yaşayanlar
Ellerde kalan tek bir AŞK’tı oysaki

Tek-bir davanın adı AŞK’tı anlayana, idrak edene
Yazık oldu yapay davaların peşinde koşup gidene
Artık pelesenk oldu özgürlük kelimesi dillerde
İlahi AŞK’ı bulamayan garipler hala üniversite önlerinde.