Durmadan kapımı aşındıran ve son yaşananlara dair benden fikr-i beyanı isteyen sevgili kaarilerim, aziz cevelanlarım… Evet anlıyorum sizleri. Ofsaytta kalmamak için yolumu gözleyip mücella fikr-i sabitimden istifade etmeyi murad etmektesiniz. Puanlarımızı çalıp bizi kümeye gönederen hakemi alelade birkaç kelam ile silkeleyip bir köşeye savurmamı, Mollalığıma ilaveten bir de cübbe giyerek kamuoyunu rahatlatmamı, “ben Paris’te iken…” mahreçli sözlerimi, Gazete manşetlerini elime alıp hak ile yeksan edecek önemli ve dahi hayati ipuçlarını serdetmemi dört gözle beklemenizi anlıyorum.

Sizi ampül gibi aydınlatayım da karnınızın şişi insin cevelanlarım, huzura eresiz, horul horul uyuyasız. Öyle ya Molla Kasımınız nazar-ı pür dikkat ile sizlere dualar idüp üfürüklerini göndermektedir. Siz bir de sağ yanınızdan sol yanınıza dönesiz evlatlarım…Bir de esneyip bakasız ve anlayasız:

Ampül nasıl ki gavur icadıdır sevgili vatandaşlarım binaenaleyh parti pırtı işleri de aynen ve tıpkısı gibi gavur icadıdır (bakınız feteva-yı saçmaliyye madde: 182 ve ahiri) Bunun içün değil midür ki futbol hâlâ ayak ile oynanan bir oyun olarak kalmış ve her lodos esmesinde biricik Urfa’nın üzerine çöl kumları hicret eylemişdür. Bunlar dahi bilinen ve ayarlanan slikon vadisi ensrümanlarıdır çün gizli şeriat isteklerinün esamesidir.

Kimse kimesneyi kandurmaya, kelek atmaya, zinhar cemaat içinde hıyaru tek başına yemeğe. Fecr-i kazip ile seher arasında uyanup tekrar uyumaya. Uyandığın sanup seni rejimsel psikomanyatik alanlara dahil edeler ki ıslahı sevgili Mollanız tarafından dahi yerine getirilemeye.

Mamafih sevgili kaarilerim bendeniz bir zamanlar “Ölüye gidip ağlamalı, düğüne gidip oynamalı” desturunca ve kemâl-i ciddiyet edâsı ile ağlaşanların “hakkınızı helal edinüz” nidalarına bakıp “eyvah” dedimdi "gitti gül gibi iktidar partisi." Şimdi kayt altına alınıp ölülerin ardından fatiha bilem okutuluyor bu iktidar zemanesinde deyü elektriğün fişlerin bir yerlere takacaklar dimüştüm. Ve dahi akabinde ve detayında (bu ifade yekununu zannetmeyin ki Heredot Cevdet’ten aldım aksine ve dahi zıddına ona bendenüz defalarca kıraat ettürüp öğretmiş idüm) kocaman bakan filan olmuş bir zat-ı muhterem tedrisatımızdan geçmediği belli olur bir şekilde elinde koskoca bir makas, geçüp kırmızı kurdelalanın başına ve sela okur gibi “bissmillahirrahmanirrahimm” deyü açıvermişti bir sürü fabrikayı da bilmem kaçıncı vukuatını ircaa etmüş idi hökümetin.

Hatta ve bir daha hatta devlet ricalünden bir sürü takım elbiseli, gıcır ayakkabılı zat-ı muhteremler cemaat ile Cuma namazı kılup daha vahimi çıkışta “Allah rızası içün” deyü el açan bir guraba ordusuna medya karşısında sadaka tasadduk eylemişlerdi de bir çivisi daha fırlamıştı baraka-ı hümayunumuzun.

Emsalleri misallerle zincir edüp birilerinün boynuna asmak pek kolay be cevelanlarım lakin bu akıllanmamaktır ve dahi işte ders almamakdur. Yeşille yatıp yeşille kalkarsanız yeşil sahalardan emekliliğiniz erken olur. Size mi düştü şehirler yetmemiş gibi dağların ovaların yeşilliğin. Oh olsun işte deyesim geliyor emma kör olası vicdanım el vermiyor. Yine de görün siz bir tutam otun görün başınıza açtıkların.

Ot dedim de aklıma geliverdi sevgili vatandaşlarım. Malumdur ki “Şeriatın kestiği parmak acımaz” dirler. İmdi bu serlevhayı ampülle birleştiriversem irticanın ayağına kurşun sıkmış olur muyum? Ya da “bizim oğlan bina okur, döner döner yine okur” diyüp biz yine başa döneriz olan ezilen otlara olur feryad u figanını kopartsam darbe çığırtkanlığı mı yapmış olurum? Yahu otlara ne olur pekiy hiç düşünmez misiniz? Ot deyip geçmeyiniz sevgili vatandaşlarım.Ot bir gıdadır ve dört ayaklı mahlukatın şifasıdır. Yerler, öğütürler, def-i hacet ederler ve bize “mesel” olurlar. Ahan da mesel sizlere:

Köyün ağası günün birinde marabasıyla karşı dağdaki köye yolculuğa çıkar. Tabi ağa atın sırtında maraba yerde. Hava sıcak mı sıcak, maraba nerdeyse telef olacak. Tam bu ahvalde giderlerken ağa yerde taze bir tezek görür ve marabaya "Ulen Hüso, bu tezeği yersen yer değiştiririz." deyince, maraba hemen o taze ve sıcak tezeği yer. Ağaya da attan inmek düşer.

Ama hava öyle sıcak, yol öyle engebelidir ki ağada takat kalmaz. Tam bu sırada bu kez maraba yerde taze tezek görür. "Ağam be, sen şu tezeği yiyebilinsen ?" deyince ağa gözünü kapatır ve yer. Tabi maraba aşağıya, ağa atın tepesine. Akşam olmadan karşı köye yaklaştıklarında ağa marabaya "Ulen Hüso, sabahleyin ben atın üstünde sen aşağıda idin, akşam oldu yine aynı, öyleyse biz b.ku niye yedik? "

Neler de biliyor bu Mollam diyesiniz diye yazıyorum bunları evladlarım, Mollanızın kıymetini daha iyi anlayasınız diye. Başka şeyler düşünmeyesiniz sakın ha…

Haydi hepiciğinizi Allah’a emanet ediyor, gözlerinizden öpüyorum.
Sevgili vatandaşlarım.