es'selâm

'bahar ıslak gelirse bil ki kırıktır kalbi' dedi şâir. devrândan bir mart
vakti ve mekânı daha geçip gidiyor. yâni bahar, yâni umut, yâni yeşil,
yâni çiçek tutan ağaçlar... bütün bunlar besmele, hamdele, salvele
çektiler hayata. ama, fakat, lâkin... 'baharın kundağı akşama kalsın' dedi
hasen olan şâir de. baharın kundağı olan mart'a da gömdüler rengin
karasını! yeşil'ine kara bulaşmış bir devrân oldu bazı da kaldı
ellerimizde!

yine de, her şeye rağmen bir kibrit boyu yakındır kalbimize bahar!
biliyoruz karanlık, biliyoruz acı olacak. varsın bu kundak yakılsın;
gerekirse kelimelerden çadır kurar, öyle ağırlarız baharı! yeter ki
gelsin! yeter ki geleceğe vakte kadar, bütün çalan kapılara en asîl
kokulara bürünüp de koşalım! eğer ıslak gelirse kalbimizde nazlayalım; adı
gibi gelirse adı gibi yaşayalım!

şâir dedi:

''bugün onikimart
kart/postal yollamayın 'devlet dersinde öldürülmüş'lere
şişeler içinde hüseynî mektuplar bırakın deniz'lere...'' (m. fatih k.)

bırakın ki devran dönsün, bir başka bahar vakti, kalbinde bahar çiçekleri
açan bir başkasına götürsün umudu, inancı ve aşkı!

ves'selâm!

17. sayımız huzurlarınızda

--
www.tasavvur.org
heybe@tasavvur.org