Uzayan emeller rıhtımında
Hiç kalkmamacasına demir atmak;
Aldırmadan tükettiğimiz gafilâne hayat…

Yakılan gemiler mazide dumanaltı
Nihan suları arıyor şimdi bilinçaltı
Aramak. Bulamamak… Bulup da kaybetmek
Akıl kârı değil olmazlar için bir ömür sarfetmek.

Usandım asumanı parçalayan nedametimden
Tutunmak istemiyorum sana umut
Uzaklaş gözbebeklerinden.

Nuh’un gemisinde zannetsek de kendimizi
Harita kayıp, yol yok, dümen istikametsiz
Sahte peygamberin ütopik âsâsı; yalan delîli
Kanırdığı kalpler; işte elinde, akan kansa renksiz.

İnsan cahil bilemez hangisine inanacağına
Ve savrulur mülteci hayatlar
Nice kararsızlığın sınırında...