Bir ülke var, üstünde hepimizin yaşadığı.
Bir ülke; bağrında saklı nice şehit evlatlarıyla, mahzun ama onurlu.
Bir ülke ismi güzel, kendi şirin bir diyar…
Bir ülke: Türkiye!

Bir ülke var, bize Vatan… Şeref sayfalarıyla, zaferlerle, destanlarla donanmış şanlı mazisi. Erenler, gönül sultanları, Hak aşıkları şereflendirmiş bu değerli toprakları asırlar boyu.

Canımızın parçası, gözümüzün sevinci, güzel mi güzel bir başka varlığımız; ufuklarda yüzen simgemiz… Şehit ve gazilerimizin kanlarının üstünde nazlı işlenmişliğiyle Hilal ve Yıldız’ın, bizleri kuşatan nurlu yüzü, ümit ve gururumuzu coşkunlaştıran dalgalanışı olan: Al yüzlü bayrağımız var.

Başındaki örtüyü, mukaddes emaneti bilmiş, cesaretini, İstiklal mücadelemizdeki kahramanlıklarıyla tarihimize altın harflerle yazdırmış; Nene Hatun’lar, Kara Fatma’lar; Tayyar Rahmiye’ler , Gördesli Makbuleler ve daha nice analarımız var. Evladının üstündeki battaniyeyi alıp, ıslanmasın diye mermilerin üstüne örten melek ninelerimiz var. Bir yandan da bu değerlerimizi yok saymaya, unutturmaya çalışanlar! İstemeyenlerin marazi gayretlerine rağmen, o insanlarımızın, minnet dolu gönüllerimizde, nesilden nesile kıyamete kadar yaşayacakları gerçeği var!

Başka ellerde, değişik amaçlarla, sağduyulu çoğunluğa karşı gelişigüzel sallansa da; gölgesi hepimizi kucaklamaya devam edecek olan bayrağımızın asaleti var.

Birileri var! Halkın oy çoğunluğuyla ülke idaresinin başına getirilmiş olan meşru bir parti hakkında, kendilerine özgü birtakım amaçlar güden. Hassas dengelerin bozulmasına, kapımıza kadar gelivermiş korkunç krizlerin ülkemize yapacağı yıkımların herkesi etkileyecek sonuçlarına aldırış etmeyen. Halkın seçtiği bir yasal partiyi kapatmak için son güçleriyle çalışırken, diğer yandan, Ergenekon gibi kanunsuz oluşumlarla ilgili son derece endişe verici iddia ve delillerin, üstünü kapamaya gönüllülük yapanlar.

İnançlı, sabırlı, çileli insanlar var. Haklılığı tartışılmaz, mazlumluğu apaçık ortada olan mütevekkil bir toplumun cefakar bireyleri var. Okuma haklarına ancak yabancı ülkelerde kavuşabilen, kendi milletinin kamusal alanında çalışma yasaklısı kılınan garipler var.

Ama bir de !...
Zulmün ebediyete kadar payidar olamayacağına dair, alınan kutlu bir söz var.
Çareyi ve yardımı O’ndan bekleyip, bir dua evreninde gönülleri birbirlerine bağlamak var.