MEZARI TARTIŞILAN ÜSTAD

“- Hem öğrenci, hem de öğretmen olduğum bir yıldı; bahtiyar bir niyetle Edebiyat öğretmenliği yapıyor, ayrıca dışarıdan Ankara Hukuk’u bitirmeye çalışıyordum.

Ankara’dan dönmekteydim; bir imtihanı daha başarmanın rahatlığı içindeydim.

Bu yüzden yanımdaki koltukta oturan yol arkadaşıma başımdan geçen hâdiseleri engin bir kalp haşyeti içinde anlatıyordum.
Muhatabım beni hayretle ve arada bir:

‘- Yaa, haa, nasıl?!’ gibi nidâlarla dinliyordu.

Söyleyeceklerim biter gibi olunca başını çevirdi; yüzündeki çizgiler derinleştikçe derinleşmişti; gözlerinde ise birkaç yaş damlacığı oynaşıyordu:

‘- Bütün anlattıkların bana birini hatırlattı,’ dedi.
Köpürmüş bir merakla;
‘- Kimi?’ diye atıldım; aldığım cevap şuydu:
‘ – Bediüzzaman Said Nursi’yi.’

Verdiği cevaptaki isimle kıyaslanmakla şeref duysam da, 28 yıl oradan oraya sürülmüş, hiçbir mahkûmiyet almadan yıllarca “içerde” tutulmuş, sürgün yerlerinde bile “zindan”daki “tarz-ı hayat” ona arattırılmış, tam 19 defa zehirlenmiş bir Ufuk İnsan’la karşılaştırılmak acayip bir hicaba atmıştı beni.

‘- Evet,’ dedi tekrar; ‘O’nun mahkemesinde muavin hâkimdim ben; Denizli’de... O meşhur “Meyve Risalesi’ni dâvasının özeti saydığı ve ‘hakiki müdafaanâmemiz’ dediği Denizli Mahkemesi’nde.’
Bu sefer nefessiz sordum hayret tavrı ve öğrenme arzusuyla:

‘ - Mahkemedeki tavırları nasıldı?’

‘ – Valla’ dedi; ‘ O mu hâkimdi, biz mi mahkûmduk; ayırt edemiyordum. O, mahkeme salonuna girdiğinde, onu hayran hayran dinlemekten başka bir şey gelmiyordu elimizden. Hele Mahkeme Reisi’nin süklüm püklüm hâlini hiç anlamıyordum. Mahkemeden aldığı beraat kararının sebebini hiç mi hiç hesaplayamıyordum. İşin içinde Said Nursî’nin ve dâvasının mânevi feyzinin bulunduğunu – o gün- ben ne bileyim? Ah kafam!.. ”

Yazar Eminler, bu hâtırayı seneler önce İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türkoloji Bölümü’nde okumaktayken Edebiyat Öğretmeni Şair Verdi Kankılıç’tan dinleyip, bunu bir gün hikâyeleştirebileceğimi söylemiş olduğunu, Fakat sonradan bunu tahakkuk ettiremediğini, bu hâtırayı gün yüzüne çıkarmanın bu “Mezarı Tartışılan Üstad” eserine nasip olduğunu anladığını söylüyor.

“Nur Üstad Bediüzzaman said Nursî” eseri iki kısımdan oluşuyor. İlk bölümde “ Günümüzde bir Asr-ı Saadet Müslümanı” olan Üstad said Nursi’nin eserlerinden alınan intibaları, çeşitli nakillerle destekleniyor, belgesel bir hususiyet de gösteriyor.

“İkinci Kısım” ise “ O’nunla İlgili İlhamlar” başlığını taşıyor ve çeşitli tarihlerde kaleme aldığı hikâye-deneme- hâtıra ve makalelerden meydana geliyor.