sızılarla paklanan bağrım,
biz hangi acıların ruhunda kıvranırız tükenmiş iken kelimeler
sarmalansın hayat anların zansızlığında.
alev topları sarsın her bir yanı..

kışlar yaza gebe kalsın, buz tutan kalplerin soğukluğunda..
ateşi körüklesin her bir odun parçası..
bizler değil miydik kendi ateşimizin fitilini tutuşturan...

herkes ağzının orta yerinde diken yetiştirirken
gül hangi dilde biter, hangi vucüdun ruhunda yeşerir
duygular ulu orta dökülmüşken sokaklara
hangi kapıdan içeriye girer aşkın namı...

ey ki haykırış
sessiz bırakma modern çağın dikenlerinin arasında
kavuştur dillerimizi güllerin bağrında yetişen hayatlara...