Ne yapsam bilmiyorum,
Adını bir mıh gibi aklımda tutuyorum.

Tünelde kara tren gelirken üstüme, sadakalarım korur beni kurşunlardan. Gerçi sadakadır bu, dövüşür kötülerle. Evimi yenileyip zekattan kurtulmak istiyorum ama senden kurtulamıyorum. Okçular tepesinde kalmamı öğütlüyorsun. Bir kötülüğü elimle düzeltmemi ve benim fakir kalmamı istiyorsun. Seninle başım belada, çok iyi biliyorsun. "Hadi şunu da kılalım, bunu da kılalım" diyorsun. Belki ben sadece farzları kılmak istiyorum. Çok tehlikeli bakıyorsun, beni tevbeye mecbur ediyorsun. Atanmış nişanlılar ile gidip suyun başında, maratonun son yüz metresinde bir avuç su ile bayılanları anlatıp duruyorsun Talut’un ordusunda.

Bu kaçıncı anlayış, bu kaçıncı anlamlandırış…

Tamam işte, bu sefer son artık. Bu sefer son kez geldim. Ama gidersem tekrar sana gelirim. Son deyişim, bir daha gitmeme kararımdandır. Hoşuna gidecek şeylerin öznesi olabilmem için tebessüm edip sadaka vermem gerekiyor. Ve seher vakitlerinde tevbe, istiğfar etmem.. Ama bu bir rol yapış değil, zaten öyle oluş.. Benim duamdır Allah’ım. Bu çember denkleminde herşey Sen'sin. Sadece çapım büyüyor, bazen de küçülüyor.

Lâl(e)

Lâle gazeli başladı
Hüzün tufanında el
Leyl…
Lâle leylde
Leylde Leyla ile
Alim olanın hüznü
Leyla’dan sonra

Emr-i Bil Maruf, Nehy-i Anil Münker
-iyiliği öner, kötülükten çevir-

Çünkü isyan bayrağıdır böğrüme saplanan sancı.
Çünkü harcımı öfkeyle, imanla karıyorum.
Ve kederin ve solgun yüzlü işçilerin üzerine,
Dağ başlarının hırçınlığı savruluyor bende.
Çünkü beni ateşi ile dimdik tutan kin,
Çünkü benim gözbebeklerimde tutuşan şafak,
Derin denizlerin aydınlığı, zorlu sabahlar..
Gökyüzü ve lâle...

An gelir
Paldır küldür yıkılır bulutlar
Gökyüzünde anlaşılmaz bir heybet
O eski heyecan ölür
An gelir
Biter muhabbet *

Hitâmuhu Misk için

Kudüsyolu sitesi harika bir duyuru hazırlamış ve altına da hocaya ait kısa bir videoyu koymuş. Keşke buraya da konabilse o video... Ben linki aşağıya yazıyorum:

...Bir tarih yazılıyor...'dan izleyebilirsiniz..

...gör ki raksederek ağlamak da varmış hesapta...

Şimdi her döndüğüm köşede
Aradığımı bulurum diye korkuyorum *

Gönlüme gönülden akan pınarların sâkîsi olarak adanmış bir hayatın çiçeklerine on beş yıldan beridir bahçevanlık yapan, tasavvurdan davranışa etkilenirken bile ben, duraksamadan karar verdiğim; ağıt ve raks’ın temellerindeki Endülüs sevdasının burun kıran hüzün kokusunu derslerinde buram buram aldığım kıymetli Mustafa İslamoğlu, 29 Haziran Pazar günü İstanbul Gösteri Merkezi’nde saat 14:00’de son son dersini yapacaktır (inşaAllah).

Yaklaşık on yıldır çalıştığı ve bir ömür harcadığı Gerekçeli Meal’i de o zaman hazır olacak.

Biraz daha ölmeyeli
Ne çabuk da akşam oldu
Göğe yakın bir odada
Merhametle gülmeyeli
Bin yıllık bir zaman oldu
Çirkinleşmiş aynalarda

Hû..!

Aşkın semender yaratılışlı erleri için zaten ateş de bir lâle bahçesi olarak yeter.. Geldiler. Altmış dört kişiydiler. Bilginler bildi. Ürktüler ve sonra inatları baskın geldi. Hayatların ve bütün varlığın dayanağı olandır insan soyunu furkan ile doğrultan. Dinamitin icadı, paradan başka ne getirdi? Ve andolsun ki R.Reagon uçak gemisini mavi yeşil derinliklere gömmeden rahat edemeyeceğimizin bilincindeyiz; zira o, apaçık bir düşmandır.

Bizim için dahi öyle. Yakın ölümler, uzak ölümler. İşkenceler. Söyleyecek yeni bir şeyim yok. Susmak belki en ağır hitaptır.

Diyorum ki; her gece saat 02:00'de gözlerimizi kapatıp, ellerimizi açıp özelde Filistin'in, genelde ümmetin selameti için dua edelim. Her gece saat 02 Filistin Saati olsun. Duanın önüne abdesti ve namazı koyan koysun. Ama o eller saat 02'de beş dakika ümmet için açılsın gök sofrasına..