Seni en güzel mısralarda arıyorum. Bütün şiirler, bütün şarkılar seni anlatıyor. Güzellikler senle daha başka güzel; Yâr kelimesi daha bir anlamlı sevgili…

Geceleyin bir ses böler uykumu,
İçim ürpermeyle dolar:-Nerdesin?
Arıyorum yıllar var ki ben onu,
Âşıkıyım beni çağıran bu sesin.

Bu sesin nereden geldiğini biliyorum. Belki bu sestir beni ayakta tutan. Umudun tükendiği, şarkıların bütün acıları yüreğime doldurduğu bir demde talih kuşu gibi gönlüme konan bu ses, bilsen beni ne yanlışlardan, ne yıkımlardan kurtardı. Yıllarla yorulan bedenim, hain bakışlarla hançerlenen ruhum, kurtuluşu, kim bilir hangi güneşsiz iklimlerde arayacaktı. Aşıkı olduğum bu sesle çoban yıldızını gördüm, kıbleyi bildim ey Sevgili…

Ne olurdu bir kadın, elleri avucumda
Bahsetse yaşamanın tadından, başucumda
Mırıl mırıl
Mırıl mırıl

Kleopatra’nın ellerini Sezar’a verin. Beatrice Dante’nin olsun. Zavallı Mecnun’un çektikleri yeter, uzatsın Leyla ellerini. Ferhat’ın kazmayı vurduğu yerlerdir Şirin’in yüreği. Ya Kerem ne yapar şimdi? Sevda yüzünden recm edilen insanların vebalini kim üstlenecek? Uzatırsan bu sürgünü, günahım olursun Sevgili. Ellerinle girelim sevda ülkesine. Yeşil pencerenden atacağın güllerle gönlümü şen et, muştula beni. Ey Sevgili…

Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili

Elim ayağım aşk kesiyor. Bütün işlemlerin sonucu bilinmezlik. Eşitlikler ya sen çıkıyor ya yine sen. İsyanım varsa senin için. Tevekkülümün adı sen. Boşuna yazıklanmış şair “anlatamıyorum” diye. Aşk anlatılır mı sevgili? Aşk sığar mı lügatlere? Sen bakma Sevgili aşk üzerine yazılmış ne kadar şiir varsa yalandır. Aşık olunmaz, bilakis aşk olunur Sevgili. Ben aşkım yekpare. Aşk ben.

Bütün bunların üstüne
Hepsinin üstüne sevda sözleri söylemeliyim
Vatanım milletim tüm insanlar kardeşlerim
Sonra sen gelmelisin dilimin ucuna adın gelmeli
Adın kurtuluştur ama söylememeliyim
Can kuşum, umudum, canım sevgilim.

Kapalı kapılar ardında, diline kilitler vurulmuş bir isyanım şimdi. Işıksızım senden uzak. Korkuyorum belki; tesellei edenim yok. Kış geçiyor yalınayak. Hasrettir kar sesi.

Bütün haklarım sana icralanmıştır. Ben korkarım yalnızlıktan değil sensizlikten. Sen saçlarını savur sevgili… Hasret yüklü düşlerimi bitir. Hani karanlıkta beliren ışıklar gibi. Hani şehrin bir köre bakışı gibi. İçimden sana ulaşan yollara çıkar beni. Sırtımda ter, pörsümez bir yaz… Sana düşür beni.

Ey saba! Sultanıma zer ü perişan diyesün
Gül yüzünsüz işi bülbül ile efgan diyesün