ÖNSÖZ'ce

Önce bir ışık yandı ve avucunun içerisinde, acısına rağmen onun sönmemesi için uğraşanlar vardı. Tüm yüreklerin bir olduğu yerde buluşmuş ve güvenmiştik kardeşçe. Belki de içten içe edilmişti yeminler, verilmişti sözler. Gecenin en çok can yaktığı günlerde, soğuk kış günlerinde atılacak adımlara gebeydi zaman.

Bir dolunay vakti ışıldadı yakamoz ve kalem lütfedildi yürekten isteklere. Görünen o ki geri çevrilmemişti candan istenen. Belki de bir sada “yürü ya kulum” demişti. Duymamıştı onca güzelliğe inanan genç oysa eline alan herkesin kulağında çınlıyordu ses.

Acemi sevinçler yaşadık çoğu anlarda ama yetişti yirmili yaşlarımız, tuttu ellerimizden. Yarısına doğru alel acele yol aldığımız merdivene daha sıkı tutunur olduk. Anlaşılan hepimiz yolcuyduk o, sessiz gemi seferinde. Ve gemimiz inadına bir yakamoz’a tutturmuştu rotasını. Tüm olumsuzluklara kışa, kara, reddedişlere rağmen. Hayırlısı deyip ne engeller aştık. Hepimiz kaptan, hepimiz tayfa olduk. Ilık yağmurlara tohumlar serperek arkadan gelen umutları yeşertmekti amacımız. Elden geldiğince, yürek el verdiğince sevmeyi, dost olmayı anlatmaktı bu zor günlerde. Bu idi destur.

Dua dua çoğalmalı başak olup eğilmesini bilmeliydik, yürekten. Mutluluğun resmini çıkarmalıydık dost gülüşlerden. Yalansız, çıkarsız olmalıydı gülüşlerimiz. Güzellikler uğruna geceleri feda edip derlemekti, dergilemekti tüm bunları. Sessiz çığlıklara ses getirmekti. Bunu başarabildiysek ne mutlu bize. Bu gönül koşusunda selamını eksik etmeyen her yüreğe müteşekkirim. Dua ile...

EDİTÖR
Abdulkadir Akdemir