Kaldır başını,kalk..
Küsme, hayata kendini bırak..
Bir nefes al yaşamdan.
Şükret sahibine,teşekkür et..
Acılar var,hayat acımasız.

özgürlüğe açalım renk renk uçurtmalarımızı
koşalım kır çiçekleri arasında alabildiğine çoşkuyla..
kaldıralım başımızı
gülümseyeLim
yağan yağmura..
saralım tüm dünyayı umutla
sonra KAPATALIM GÖZLERİMİZİ..

söylerken ağlayan şair
doğururken ölen ana
ikisi de bir
aşk ve acı haberim olmadan
en ücra yanıma sığınabilir

Acı, tatlı, üzüntü, sıkıntı, dert, keder, aşk, sevgi..
bunlar birer yaşam belirtisi..
ya olmasaydı?

çoğu zaman ağır gelir insana yaşadıkları..
belli belirsiz görür/görmez/göremez geleceğe dair çizdiği yolun hatlarını,
belirsizlik der adına..
“sıkıldım ben adı belli olmayan belirsizliklerimden” diye hayıflanır çoğu zaman..

aslında;
belirsizlikleri insan kendi yaratır beyninde..
belirsiz olarak adlandırır geleceğe dair yaşayacaklarını.. ne yaşayacağını ve neler ile karşılaşacağını bilmeden adına BELİRSİZLİK der.. haksızlık eder yaşayacaklarına ve kendine..

aslında: