Dengir Mir Mehmet Fırat New York Times gazetesi Türkiye temsilcisi Sabrina Tevernise'ye "Bugün yaşadıklarımızın kökleri derinde” tezine örnek olarak 1920'lerde yaşanan büyük dönüşümü vermiş. Bir gecede alfabenin, kılık-kıyafetin değiştiğini, dinî değerlerin yerini başka değerlerin aldığını anlatmış.

“Bu da” demiş, “Doğal olarak travmaya yol açtı.”(Fehmi Koru) şeklinde bir beyanatta bulununca travmatistler travmaya uğradılar. Ne muhabirin Ak Partililiği kaldı, ne Türkiye’nin ABD’den daha özgür bir ülke olduğu iddiaları.

Hatta işi ileri götürüp bundan Ak Parti'nin totaliterliğini çıkaranlar bile oldu.

Peki yanlış mı Mehmet Fırat’ın sözleri. İnsanımız dünyada başka örnekleri olmayan devrimleri normal mı karşıladı.

Bu sözlere hücumlar bir cenahtan geliyor. Ve galiba sebebi ticari… İktidarla çok kazanmış olan bir medya patronu daha fazla kazanmasının önü açılmadığı için geçirdiği travma sonucu hırçınlaşarak ülkenin genelinde bir travma yaşatmak istiyor. Halkın tokadıyla travmatikleşenler de dünden razı oldukları bu saldırıya canla başla katılıyorlar.

Travma oluşturmayan devrim olur mu? Her devrim travmaya sebeptir.

Cumhuriyet devrimlerinin ardında güçlü bir halk desteği var mıydı yoksa başka destekler mi vardı.
İlk serbest seçimlerin yapıldığı 1950'lerde devrimlerin partisi ne hale geldi. Sonra o halden kurtulabildi mi. Devrimci CHP’ye devrimci halk(!) niye destek vermedi ve vermiyor.

Gerçeklere bu kadar tahammülsüzlük... Ama bu çok şaşırtıcı değil.

Geçenlerde bir hanımefendi Atatürk’ü sevmediğini söyledi diye hakkında muhakeme açıldı.
Düşünceye yasak olduğunu biliyorduk da meğer duygulara da gelmiş.

Son gürültüden maksat travmayı konuşmak yerine –açık olduğu üzere- "iktidarı travmaya uğratmak."
Gerçeklerle travmaya uğramışlar travmatik davranmaktan kurtulamıyorlar.

Devrimler sükûnetle mi karşılandı. Ülkede şenlikle mi kutlandılar. Yoksa isyanlar mı oldu. İdam sehpaları mı kuruldu.

İstiklal mahkemeleri asker kaçakları hariç bir kaç yılda 1700 kişiyi idam ettiler. Onlar kimlerdi.
Serbest cumhuriyet fırkasından niye ürküntü duyuldu da mezkûr parti apar topar kapatıldı.
Devrimler travmaya sebep oldu. Ve o travma halen de bitmiş değil. Bugün yaşanılan bir çok anormallik de halen onun sonucu.

Yaşamları değiştirmek, dilleri, kıyafetleri, alfabeyi ve hayat tarzını, çok mu normal bir şey.
Devrimler tepeden inmeci bir tavırla mı benimsetilmediler mi?

Şuanda travma yaşayanlar yine travma peşindeler. Zira travmalarla kazandıkları iktidarı ancak onunla sürdürebiliyorlar.

Normalde Mehmet Fırat’ın cümlesi son derece masum… Hatta bir tespit... Ve bilime de uygun.
Şu cümleler Fehmi Koru'nun bir yazısından: “Su 100 derecede kaynar” cümlesine fizikte ne kadar itiraz edilemezse, “Devrimler travmaya sebep olur” cümlesi de sosyal bilimlerde öyle bir 'aksiyom' sayılır; tersi düşünülemez bile..."

Fransız ihtilali travmatik değil miydi? Veya Rus devrimi. Veya İran İslam devrimi.

Travmatistler gerçeklere karşı tahammülsüzler ve hayal alemindeler. Saplantılarını gereçek sanıyorlar. Yazdıkları, fikirleri ve tepkileri gerçekten travmatik.