kabulünü umarak;

Güneşin yıldızlara esir olduğu gece...
Bir defa dokunayım aşkının efsûnuna,
Leylâ! ...Tek isim kalmış biçâre güne...

Yitiriyor gülüşlerini hırçın bakışlar altında elleri
Bir şiir yangınından arta kalan
Nergis masalına saklamıştım sitemleri
Kar yağmış işte çöle
Siliniyor Mecnun’un ayak izleri
Çığlık bûse yapmış dile
Nasıl anlar Leylâ’daki gizemi?

Leylâ!
Dolunay’dan dinledim yara almış besteni
________________Ateş zindanlarında
Dua için açılmış,yüreğinin elleri
Merhamet namına
Ne zordur idrâki;
Seni güzel yapan,sevgilinin gözleri...

Dağınık sabahlar uğramış ufuklarıma
Hangisine baksam;
Destanından hatıradır izi
Kalbimi sattığım gün bir şafak uykusuna,
Haykıracak bana göz yaşının edebi...
Ve bir soru düşer aklıma;
Silinir mi bir yüreğin çilesi?

Leylâ!
Semâlarda izledim tenindeki kederi
________________Melek kanatlarında
Gözyaşımdı varlığının ateşi
Sevda adına....
Ve görünmeyen merdiveni hakikat yolunun
Ulaştıran Allah’a....

Nuray Alper

hoş tema betimleme de güzel vurgular dikkat çekici,ancakla iliştireceğim bir kaç sorum olsa:
Ecel düş olur
Yaşam bir ölü nasıl bağdaştıralım ?ölü yerine leyla dense ne olur=?
Göz pınarı yoldaştır
Su ve toprak
Hava ve ateş
Kadeh ve aşık
Nefes ve ayrılık nefesle ayrılık yoldaş mı birinin bitişi diğerinin başlangıcı.nefes ve yakarış veya ses vb. dense miydi?
Mecnun göğse baş yaslar, baş yaslanır dizelerden biri zait değil mi?
affınıza sığınarak sordum.saygılarımla