28 Şubat 1997,Türkiye siyaseti açısından bir kırılma noktası oldu. Yıllarca dışa bağımlı ve İMF reçeteleriyle idare ( ! ) edilmiş olan ülkemiz, yeni bir model deneme şansı bulmuştu.Türkiye’nin yabancısı olduğu denk bütçe,milli ekonomi,şahsiyetli dış politika ,önce ahlak ve maneviyat gibi kavramlar o dönemin karakterini yansıtan kavramlardı.

Seçimlerde en çok oyu alan iki partinin ,bütün engellemelere rağmen kurduğu koalisyon hükümeti,vizyonlu duruşu ve planlamasıyla daha ilk aylardan önemli işler yapacağının sinyalini vermişti.

Ergenekon iddianamesi yayınlanınca örgütün tek tek yapılanması da ortaya çıkmaya başladı.Sanki tanrısal bir yapılanma modeli üzerine kurulduğu görülen Ergenekon ,iddianamenin ilerleyen sayfalarında adeta bu düşünceyi doğrulamaktadır. İddianamenin 120.sayfasında ve devamın da şöyle denmektedir.

‘’Agarta’nın Bilgi İşlem ve Uygulama Merkezi olan ERGENEKON’un işlevi çok özel zamanlarda ortaya çıkar.......Bu mesajlar Bozkurt sembolü ile verilir.Yol göstericiliğin yanında bazı aralarda yardımlarını bir ilahilikle bu millete rahmet olarak verilir.Bu Tanrısal Oluşumun Gerçek Yönüdür.