Ne çok sevdik
Severken bildik köprüler kurmayı
Ilgıt eşliğinde çizilen masumluğunu
Ne çok sevdik biz Zehra’yı
Hele eteğindeki gülleri savururken
Üstümüze dökerken toprağını
Dikerken gülünü gönlümüz üstüne
Gülsüz kalan eteğin
Bedensiz kaldığında eteğin
Dikleniş Ömer’ceydi
Ne çok sevmişiz Ömer’in eteğini.

Ne çok sevdik biz Ömer’i
Bekr’in bakireliğiyle avunmuştu
Yine de gülün yaşını yokladılar
İnceden,inceye esen baharın kışını
Bakışını ne çok özledik biz
İki ayrı ana-babadan iki adam aynı anaya
Ana ağlatır bu koskoca iki adamı
Ses inceden inceye,kesilir
Kapı kırılır,adam okurken gülün gülünü
Baş kesilir, gül küllenir

Ne çok sevdik gülün külünü.

Ne çok sevdik biz başı(mızı)
Heba etmeyecek başımız yok başımıza
Kesik baş öyküleri dizginlenmez mi hiç?
Ne çok sevdik biz dizgini
Burak’tan çok,Kusva’dan da çok
Çoğu sevdik,azı kaldı
Çok yoktu bize,azı azıya aldık
Azımsanmayacak bir çoğunluk bulduk
Ama çoğunluk az sevemedi
Arkadaştan da öte kardeşi bilemedik
Benden Kardeşlerime selam diyen
Zehra’yı bilemedik
Biz ne çok sevemedik Zehra’yı.