başlık insanı çekiyor:

''gel buraya okunması gereken bir giz var burda'' diyor
ve hemen pür dikkat kesilip gözlerinizi açıp gizemi çözmeye uğrasıyorsunuz...

sizi cezbeden bir nun düşüyor dizenin birinden...
işte diyorsun bir benden bahis var..ne de olsa nunun cezbesine düşmüş bir acizdim ben...

işte kıstırıldığım şu dörtlük:

bir nunun ortasında
mona lisadan daha gürdü
leblerinin manzumesi
hayır yalandı imzaladığın

doymak bilmez okuma seyrine daldırdığınız için ramazan güzelliğiyle eyvallah leyla marangoz...

[bir et-tekrar yorum daha, leyla marankoz şiirine];

ben çok sevdim bu şiiri.
mücella kimdir bilmem ama, bir şiirde birini sevdirebiliyorsan bize, bu iyi bir şiir oluyor
şiire insan'ı koymak maharet istiyor.
vallahi imrenirim hep senin gibi şiire insan'ı yerleştiren, hem de iç açıcı bir hâlde yerleştiren yazarları gördükçe.
bunu en iyi nâzım yapıyor. -toprağı, gurbeti bol olsun, şairim!
işte şiirin başlangıcı da iç'li başlıyor: peltekse'lerimi özlediğimi hatırladım.
ve bu siyasi göndermeleri olan bir şiir hem de.
bunu çatlak bir hâle sürüklemeden yapıyor.
''burası ki, hocalar asıldı / karavatlar kasıldı bir bir''
başlık da gayet şık olmuş.
ben şiir damarının atışının öyle uzun süreçler gerektirdiğini düşünmüyorum.
bir'şey'ler var ise, kumaş var ise şairlikten, kelimeden yana, kendiliğinden ilerliyor zaten, kısa bir sürede.
leyla marankoz'da da bu olsun dilerim.
...
[peki şimdi mücella, rahleme kazılı peltek se'lerim ve eski harf ağrısı yenilgilerimiz hatrına bize şahit olur musun. hiçbirimiz senin gibi hocam diyemiyoruz, burada. bizim için de söz'ünü yükseltir misin, mücella.]

ves'selam!

Dimağlarda oluşan hoş bir tatla, elif-ba yı sökmeye çalıştığımız ilk günlere doğru tatlı bir yolculuğa çıkardınız bizleri.
pek bir güzel oldu bu..
rahlelerden yükselen seslerin tınısında, bir çocuk tebessümüyle, şükran kesiran:)

Herkesin düşündüğü "bilinen"i bırakıp "ayrıntı" üzerinde yoğunlaşmak yahud ayrıntıyı mesnet edinmek bu olsa gerek. Sayha'nın en hoş, en manidar şiirlerinden birisini okumuş olmaktan mutluyum. Yürekten teşekkürler...

Selamlar.

şükran kesiran mücella

Ablam, ne güzel şiirleriniz var, ne hoş yakalıyorsunuz bizi en çocuksu, en unutulası, en mahrem yerlerimizden. durup duruken "ayn" çıkaramayn Veysel geçti gözüm önünden. yaşar mıöldü mü bilmem Veysel. Hocanın dayak arsızı ettiği Veysel...

Aziz mübarek günde şiir tadında bir oruca sebeb vesile oldunuz. Ömrünüz uzun, bereketli, hayırlı olsun:

derin nefes aldım
ama bırakmadım
çünkü mücellaya nihandım
bir nunun ortasınd