Hayalet şehrim diyorum ben, çocukluğumun büyülü sokaklarında cıvıl cıvıl bir rüyayı çoğaltan Midyat’ın soluk resmine baktıkça,burkuluyorum.Hayıflandığım da doğru zira çocuk ruhum bu rüyadan hiç uyanmayacakmış gibi o kadar çok güzelliği es geçmiş ki. Büyüdükçe ve hayat ağırlaştıkça yeniden misket oynadığımız kargacık burgacık sokak aralarında buluyorum kendimi ansızın.Üstelik şimdikinin aksine hayat kokan bir Midyat karşılıyor beni. Molla dedemin yasında çalan kilise çanlarını, Onun büyülü koca avlulu ve sadece yıldızların aydınlattığı gecelerini evinin.Süryani komşularımızı ve asla birbirinin sınırlarını zorlamayan dost duyarlılıkları… Emeğinize sağlık ki acıtsa da yüreğime değen kelimeleriniz,olsun yine de. Bizim diyarlardan ne güzel bir esintiydi bu çöl kuraklığında, yarım ağız yaşanan bir hayatın kucağında. Ben demirleyip kaldım bu limanda,bir yerlere gidemem artık.

Mardin benim icin bir derin kuyu gibi....

toprak evin toprak insanları ile Mardini yaşattınız bizlere.. teşekkür ederiz.
kaleminiz her daim kuvvetli olsun inşallah.

Hiç gitmediğim bir yer Mardin. Ne insanlarını tanırım ne de aşina olduğum bir kültürdür.. Ama bazen bir kelime duyarız hani,akan suları durduran cinsten..Mardin de benim için öyle..Nedenini bilmediğim bir cazibesi var bu kentin üzerimde..Farklı kültürlerin oluşturduğu bir armoni ile çağlar ötesinden şiir gibi süzülüp gelen gecesi ayrı gündüzü ayrı güzel bir şehir (olmalı)... İnşallah birgün gitmek nasip olur.

"Bir kilise çanında sesin gelirdi
Bir ezan-ı Muhammed nağmesinde…"
Bu renk cümbüşüne şahitlik edebiliyorsa bir şehir soylu bir eda ile
Sesini uzaklardan duymak yetme(meli)z kentin...

Şiir adına da hissettirdiği duygular adına da ben çok sevdim "Süryani Bir Çığlığı"..
Selamlar..