Siz benim misafirlerimsiniz tanrı misafiri.
Benden önce yurduma gitmiş misafirlerim.
Benden önce evime barkıma sahip olmuş canlarım
Ah sabırsız şair yanım benim ne vardı sen de
Seni bekleyenlerle beraber gidiverseydin menzile,
Varılacak o kutsal eve…
Siz benim acıyan sol yanımsınız belki,
Yorgun akşamlarda güneşin batışından hemen sonra
Derinden hissettiğim.
Ah o benim tertemiz akşam vakitlerim!
Bir yol hikâyesinin bitiş resmi olan batma telaşında
Batışından habersiz bin yıllık güneşim…
Ab-ı hayat gerçek olsaydı keşke,
Alem-i şahadette kanasıya içiriverirdim akşam güneşlerime.
Karanlık çökmesin garip ülkemin sokaklarına
Misafirlerim gelmek üzere çünkü gaipten.
Yenice yolcu ettim onları daha,
Tâ mazi denilen yaşanmaya değmez kara deliklerden.
Görecek günleri vardır onların, dünü yarını zaten bilirler.
Ben yola koydum onları bilirim hem tanırım gözlerinden.
Su serptim yollarına ıslak daha ellerim, yüreğim…

***

Bir göl olsun benim evim yok yok bir deniz,
Bir derya, bir okyanus olmalı belki
Hiçbir şey düşünmeden kaybederim kendimi
Hem evim olur hem mezarım benim denizim
Ah tanrım bir anlayabilsem seni…
…………………………………………………
…………………………………………………..
………………………………………………….

Canını cananına teslim etti bir can kendi evinde
Misafirleri gelmiş maziden taziye, tezkiye ederler