Sevgili Nusret Özcan Allah'ın rahmetine kavuştu. Onu çok seviyorduk, çok özleyeceğiz. Vefat haberi hepimizi derinden sarstı. Nusret abi, dünya hayatını abartmadı, yol boyunca sürekli bir imtihan dünyasında olduğumuzu hatırladı, her vesile ile hatırlattı. Peygamber Efendimizi ve onun şanlı ashabını çok sever ve çok anardı. Yıllar, yıllar boyunca bize şanlı peygamberimizi, onun sevgili ashabını, o yolda yürüyen İslam büyüklerini, büyük, geniş, yeşil medeniyetimizi ve şehirlerimizi anlatıp durdu, bıkmadan usanmadan. Fakat onun hayatında, İslam başkentleri içinde İstanbul'un çok özel bir yeri vardı. Bir de mahalle kültürünü çok önemserdi ve mahalle arkadaşlığını öğrenmemizi salık verirdi. Bunun için kitaplar hazırladı. Ramazanlara bayılırdı. Nusret abiyle birlikte iftar etmek tadına doyum olmaz bir şeydi. İstikametten hiç şaşmadı. Dostlarıyla birlikte yürümek isterdi o dosdoğru yola. Çünkü o dostlarını, arkadaşlarını aşkla seviyordu. Son olarak da bir aşk romanı, Leyla ile Mecnun'u kaleme almıştı. "Gecenin çöl rüzgarlarını dinledi Mecnun. Leyla'nın siyah saçlarını ve yanağındaki siyah beni düşündü. İçine düştüğü ve çıkamadığı siyah gözlerini. Göklerine yıldızların üşüştüğü, çöl gecesi gözlerini. Ah, Leyla ne kadar masum, ne kadar asil. İşte her şeyi örten gece insana kalbini açıyor. Gecenin asude genişliğinde bir Mecnun ve derdi var..." Leyla ile Mecnun gönlümüzün çölünde bekleyedursun; biz de sevgili Nusret Özcan'la geçen yıl yaptığımız söyleşiyle sizleri baş başa bırakalım.

Ali Birinci gibi bir ‘kitap aşığı'yla konuşmaya başlayınca, ne yalan söyleyeyim, sadece ‘kitap' deyip susmak geliyor insanın içinden... Ama sormadan edemeyeceğim; bu macera nasıl başladı?

Ben ilkokul ikinci sınıfta kitapla manen karşılaştım. Maddeten ise karşılaşmam üçüncü sınıftadır. Hiç unutamam, ikinci sınıfta vekil öğretmenimiz Yalçın Bey elindeki kitaptan İkinci Balkan Savaşı'ını okurdu. Türklerin Edirne'yi geri alışını anlatan sayfalar geldiği zaman benim yüreğimde büyük bir ferahlama ortaya çıkardı. Ortaokul müddetince de Hendek'te her Salı günü pazar vardı ve dışardan seyyar kitapçılar gelirdi,

Bugüne kadar sayısız porte yazısı okumuşsunuzdur. Kimi siyasetçi, kimi edebiyatçı, kimi işadamı portresiydi bunların. Hepsi de çok tanınmış insanlardı anlayacağınız. Çoğuyla karşılaşmamışsınızdır yüz yüze. Hatta bir kısmının yüzünü ancak gazetelerde görmüşsünüzdür. Bu insanların hayatları üzerine aslında herkes bir şey söylemiştir o güne kadar. Buna rağmen yazılanları heyecanla, ibretle okumuşuzdur çoğu kez.

Dünyada her şey değişiyor, ancak değişmeyen bir şey var ki Müslümanlar her yerde mücadele içinde. O yerlerden biri de Filipinler. Yaklaşık 40 yıldır bölgede hükümet güçleri ile Müslüman savaşçılar arasında çatışmalar yaşanıyor. Moro Müslümanları bağımsızlık için MILF (Moro İslamî Özgürlük Cephesi) öncülüğünde mücadele veriyorlar. Filipinler devletiyle Müslümanlar arasında bugünlerde barış görüşmeleri sürüyor. Biz de Moro'lu Müslümanların yıllardır sürdürdüğü mücadelenin geldiği noktayı okuyucularımıza aktarmak üzere gittiğimiz Moro'da, "Barış için her yolu deneyeceğiz, barış hiç gelmese de genç savaşçılarımız hazır bekliyor" diyen MILF'nin siyasi ilişkilerden sorumlu başkan yardımcısı Gazali Cafer ile bağımsızlık mücadelelerini ve barış görüşmelerini konuştuk.

Hece Dergisi ‘Düşünsel, Entelektüel, Muhalif Bir Tasarım Olarak Edebiyat Dergisi ve Nuri Pakdil’ özel sayısıyla Nuri Pakdil’i yeniden gündeme getirdi. Yaşayarak yazan, yazarak yaşayan, çağından sorumlu eylemci bir düşünür Nuri Pakdil. Farklı dili ve kendine özgü tavrıyla yabancılaşma karşısında yerliliği, bu toprağın, bu ülkenin acısını seslendirdi. Hece Dergisi bu sese kulak verdi.

İnternet acayip bir yer; hem dur durak bilmeyen bir çılgınlık, hem de dünyayı değiştirmeye çalışanların gayretleri bir arada. İnternet müptelası, silik, sönük bir nesil yetişiyor. Ama dünyanın selametine matuf işler yapan, okuyan, yazan, çizen adamlar da var. Kayserili -Mimarsinanlı- Kâni Çınar da bunlardan biri.

Radyo programları, televizyon programları, kitaplar, gazete yazıları... Tarık Tufan edebi arkaplanını önüne katarak her yerde karşımıza çıkıyor. Sevenleri de çok, hayranları da... Bu platformlardan herhangi biriyle içli dışlı olan hemen herkes onun bir sonraki adımını merak ediyor. Meksika Sınırı'nın son ihlalcisi, Hayal Meyal devrim kalemi, Düş Vakitleri'nin gerçek hikayecisi Tarık Tufan'la ölümlü dünyayı, ‘bizim mahalle'yi, numaracı gençliği ve İlknur'u konuştuk... Delikanlı yazar Tarık Tufan, olduğu gibi kalabilen sade insanların diliyle selamlıyor bizi.

"Ramazan bitti. Bayramın ilk günü. Bu yıl çok şükür ki hafta içene denk gelmiyor bayram, yoksa yine memur tatili olarak aklımızda yer edecekti. Çoğu komşumuzu ziyaret etmekten mahrum olacaktık. Şimdi herkes yerinde, hiçbir yere kıpırdayamayacak! Nice bayramlar yaşanıyor memleketin dört bir yanında, herkesin bayramı kutlayışı, karşılayışı farklı. Kimi anasıyla, babasıyla, çocuğuyla çoluğuyla, kimi ise yalnızlığıyla baş başa. Cuma da o yalnızlardan. Tam anlamıyla yalnız. Gerçi onun yalnızlığı sadece bu bayrama özgü değil. Adam anadan, babadan yalnız...

Daha önce birçok underground romana imza atmış agresif yazar Bülent Akyürek; Sapan yayınlarından çıkan yeni kitabı “Seviyordum Söyleyemedim” ile dünyaya meydan okuyor. Batı’ya karşı içimizdeki baltaları çıkarmanın zamanı geldi diyen Akyürek, Batılılarla işbirliği içinde gördüğü ve Türkiye’nin cahilleri dediği ulusalcıları da epeyce kızdıracak laflar ediyor. Bülent Akyürek, Ankara’da yaşlanıyor ve ulusa buradan sesleniyor. O, çok genç yaşlarda çıkardığı ilk romanından beri özgün üslubu, yaşayışı, sert tavırları ve bağımsız yazarlığıyla, attığı her adımda tartışmalar yarattı.