Taşradayız. Selçuklu Sultanlarının karargahında. Mevlana'nın yüzüsuyuhürmetine ruhunuzu içlendiren durağan bir şehir burası. Modernleşime evrilmiş görünse de, Mevlana'nın ruhuna yaslanan sokakları, mahalleleri, caddeleri yok değil. Orjinal bir havası var. Her bölgesinde farklı bir beldeyi hissediyor insan. Özellikle Bedesten'de içinize biraz Halep doluyor, biraz Beyrut doluyor, biraz Tahran doluyor.
Tabii ki, şehri yaşanılır kılan insan faktörü de bihayli zengin diyerek, asıl meseleye getirmek istiyorum sözümü:

Gazete kağıtlarına sardığım şiirimi
Koltuk altımda taşırım susana dek
Meçhul bir yolculuğun gök azığıdır
Üçüncü dünya süreğinde mısralar

Bulut ve yağmur emziren bir ana yarısıdır
Dudaklarıma değmeden kalbimi ıslatan şiir
Okyanuslarda açan çiçekler kadar
Ruhumun şahdamarıdır mısralar

bir mevsimin gölgesinde,
ceplerde eller.
ve üşüyen rüzgarı,
yere çarpan yağmurdan;
gözyaşları sızar,
şehrin dargın mazgallarına...

kalmamıştır beline sarılacak,
surları kentin.
ve çekilmiştir fecre mavera,
rehin almıştır gökyüzünü,
bir sis mafyası...

çocukların mavi uçurtmaları,
parmaklık rolünde sahneye çıkan,
gri bulutlara takıldı.
yuvarlandı dünya.
ve bulutlara hüküm giyen uçurtmalar,
afrika'ya yağdı.

Kapıda kontrol var. Kimlikler yukarı. Temiz! Sen geçebilirsin.

- Peki ya ben?

- Sen mi?

- Evet ben!

- Sen şu köşede bekle bakalım, seninle daha yakından ilgileneceğim.

- Evet, bekliyorum!

- Bekliyor musun?

- Evet, dakikalardır sizi bekliyorum?

- Patladın mı hemşerim, görmüyor musun kontrol var! Döneceğim ben sana!

Korolar yaprak seslendirecek
yeşil bulamaz
Ölümler cam siyah
kırıktır

Bir mezradır kabristan
düşer zehir
Kurtlar ulur yer dibinden
yutulur küçük -küçük-