Saklı kentlerin süvarileriyiz biz unuttun mu?
Ağlama diyorum sana!
Kanarım…yıkılırım…sancılanırım…düşerim…üşürüm…
Ölmek mi istiyorsun? peki önce solu benim son nefesimi.…

Küflenmiş zamanın dişleri arasında yitip giderken rastladım sana…yerle bir edilmiş sokaklarında bir martı can çekişiyordu…kesik kesik nefes alırken soğuyordu bedeni çekiliyordu canı…ılıktı avuçlarıma akan kanı…gözlerinin nemi kan ter içinde bırakıyordu beni…o kanadıkça büyüdü kanatlarım daha sıkı sarıldı ona…yol oldu, iz oldu, düş oldu…şimdi aynı gökyüzünde aynı mavinin peşindeyiz…

Hangi göğe anlatsam şimdi seni
Desem ki o bir çılgın
Menekşeye benzetiyor geceyi
Şu yıldızı da güya
o koymuş buraya

Kim inanır
Zaten yoklardan,
Bir var
Çıkar mı Ezher

Köşe başına bırakılmış, şüpheli bir paket gibi bakma bana öyle... Ben artık pimi çekilmiş bir bombayım...

Sokulup anılarına hıçkırıyordun
Gözlerinden duydum seni
Şiirin sıcak döşüne yaslayıp ismini
Üç anahtarın,üç kapısını
Gösterdim sana,
Gösterdim, içimde kabaran cenneti
Sanmıştım gelensin
O gelen ki bize Tanrı emaneti

Ben tütün sarısı,
Sen göz karası
Bizdedir artık, çıldırmanın sırası
Biliyoruz
Çıldırırsak Mısralarımızı yakıp
Gazete kupürlerine tapacaklar
Ama kanırtacak varlığımız körfezi

-İnandığım kadar varım.

İnandığı şeyleri kendi kendine saymaya başladı. Sonra tren giderken son kez baktı. Son bakışı boş kaldı. Telefonuna sarılmıştı aceleyle..kim bilir kimi merak etmişti? İnandığım kadar varım dedi tekrar. Hiç olmazsa yüreğime inanmalıyım. Bu sefer kandırmaz beni o…

Sırf sabah tez olsun diye
Anlatıyorum bu hikayeyi
Bir ırmak yavrusuna
Deniz nasıl tarif edilirse
Öyle anlatıyorum
Nefesim esiyor dumanında dağların
Okşayabilir mi diye saçlarını
Zaten yok aşıkların

I

Uçurumun yanında adam
Adamın cebinde zaman
Bir kadına dokunur gibi
Şiirler söylüyor
Alfabenin tam ortasından

Geceydi, Yağmur Yağıyordu…

Bin yıldır buradayım
Bu sokak lambasının altında
Zeytin şarabı içiyorum
Ve
Ben dökülüyorum yanaklarına
Gözünde gül saklayanların

Gün ışımadan
Gün kamaşmadan
Gün kavuşmadan
Fırlıyorum
Lacivert ölüsü bir yataktan
Yetişmem gerek biliyorum
İstasyondaki son trene
Yetiştirmem gerek
En sebepsiz haberi
Gözlerimin son sahibine

Gülü/ver

Ne şehirler yakacaktım ben yeryüzünden
Sırf yalınayak yürüyebilmek için
Kaybedince meydanlarımı
Gözlerimi kaybedince
Atacak taşım da kalmayınca
Asfaltı kesemeyince dişlerim
Geriye bir gövdem kalmıştı
Gövdemi savurdum
Hayatın üzerine
Ve sustum inadına
Kara cüppeli yargıcıların
Kravat mağazalarının inadına