karanlıkta bir nur doğsun
kötülüğü o güzel nurun boğsun

asırlardır bir nursun kalblerimizde
senin aşkın parlıyor gözlerde

yunusu aşkınla söyleten kudret
mevlanayı merhametiyle döndüren rahmet

çağlar boyu haykırıyor durmadan sevdalar
bir gül koparılıyor en masum dalından
yokluk içinde arıyoruz varlığımızı
alınlara yazılmış bir kere bu kara yazı
ahmet arifler prangalar eskitir
deli dumrullar yolları keser

eylülün hüznüyle soldu sonbahar
dallarda kızarıp durdu yapraklar

mevsimin kederiyle kalbler elemli
yağmurlar yağmış gibi gözler nemli

ölümü saklıyor nevbahar
bir doğumu sunsun artık bahar