“Düşmanlarınıza korkmadan karşı durun. Ölümünüze sebep olsa da doğruyu söyleyin. Güçsüz olanı koruyun ve yanlış yapmayın. Bu sizin yemininizdir...”

Ben ne anlarım film eleştirisinden… Film kültürüm öylesine azdır ki klasik anketlerde yer verilen “en son ne zaman sinemaya gittiniz?” tarzındaki sorulara hep “kem – küm” mealinde cevaplar veririm. Hakikat bu. Ve lakin sevgili editörüm “sen geçenlerde okuyordun Haçlı Seferlerini, gördüm, kaçmaz benden illa ve illa kitabın üzerine (Arapların Gözüyle Haçlı Seferleri Yazar: Amin Maalouf ) yazacaksın film hakkındaki düşüncelerini, o kadar” deyü kestirip atınca bin bir güçlükle temin ettiğim filmi oturup izlemeye koyuldum. O sebeple burada filmin şu sahnesi şöyle, ışık zayıf, atlar besili değil tarzında bir eleştiri beklemeyesiniz efendim.

Tarihi evraklardaki ilk kayıtlı ismi; Uzun İmam. Müstakil olarak “Uzun”, “Güney Müftüsü” veya “ Fetva Makamı” olarak da isimlendirilir. Depar’a ilk ihanet edenlerin başını çektiği için, “Baba” olarak en önce o sıfatlandı. Mevlana torunlarından. Sema etmeyi ve ney üflemeyi bilmese de “Konyalı” yaftasını her fırsatta onurla taşıdı. İki istikamette seyr ü sefer eylemeyi her daim layıkıyla yerine getirdi. Aydınlık ve Kadınhanı. Sıkça saçlarının yağlanması ile maruf. Başını kuma sokmayıp daima adresi ve yeri bilinenler sınıfından. O’nu arayanlar, bir kaç telefon trafiğinden sonra kolayca bulabilirler.

Her ne kadar Konya İlahiyat yolunu arşınladıysa da Eğitim- Öğretim macerasının en renkli ve en heyecanlı günlerini Sayha okulunda yaşadı. Kolay kolay kimseye eyvallah etmemeyi, çabucak kızıp aynı çabuklukta yelken indirerek durumu kontrol altına almayı iyi bilenlerden. Halkla ilişkileri daima mutedil, referansları hep olumlu ve verimlidir.

1993’ün ilk ayı tamamlanmak üzere…Dünyaya bigane değiliz. Gündemi takip ediyoruz, olaylar arasında “sebep-sonuç” ilişkileri kuruyoruz… Uğur Mumcu öldürüldü haberi düşüyor gazete servislerine. Hummalı araştırmalar yapılıyor (!), katiller tespit ediliyor, sürmanşetlere çekiliyor… Birkaç gün geçiyor olayın üzerinden. Daha yeni toprağa veriliyor Uğur Mumcu ve Türkiye’nin değişik yerlerinde protesto mitingleri düzenleniyor… “Kahrolsun Şeriat” deniyor, “Türkiye laiktir” buyruluyor, “İran’a…” diye yol gösteriliyor.

Gündüzü yanan bir temmuz akşamının serin mi serin koyu gölgesi altında bir masa etrafındayız. Masanın üzeri bizden bir numune. Dağınık. Kalabalık. “Dostum” derken hakikaten dostlar konuşuyor.
Muhabbet konuşuyor.
Ehl-i dil konuşuyor…

Erdem Bayazıt’ın vefatını konuşuyoruz heybemizdeki kırıntılarla.
Hakan Albayrak ve Nihat Nasır ve Bekir Fuat ve Fatih Mutlu ve Mansur Taşçı ve Kâni Çınar konuşuyor; bir ağabeyden, hayırla anılan bir dosttan kalanları mümbit Anadolu topraklarına mısra mısra serpiyoruz.

Erdem Beyazıt kendisiyle yapılan bir söyleşide, ‘Belki bir romanın konusudur Sezai Karakoç. Ve yazabilmek için de Dostoyevski gibi biri olmak lazım. Onun mizacından kaynaklanan bazı şeyler var’ diyerek Karakoç’un bu zor insan oluşunu vurgulamaktadır. Üstad’ın hep güçlüğü omuzlayan bir yaratılışı vardır. Hayatı boyunca hep zor işlere talip olmuştur. Rejimin hemen hemen dışladığı bir davaya sahip çıkışı, sermayesiz, parasız pulsuz dergi, hatta günlük gazete çıkarması, Türkiye’nin en büyük kenti İstanbul’da yaşaması... Üstad, daha çok şair ve edebiyatçı yönüyle tanınsa da o büyük bir düşünce adamıdır. Diriliş sahibidir.

Kalleşim:

Otobüsler, deste deste insanları taşıyor. Yağmur yağıyor. Şehirde çatılar, kaldırımlar ıslanıyor; yayaların üzerine su sıçratıyor arabalar. Bir memur, aç karnına sigarasını tellendiriyor. Öğrenciler, en son kopya tekniklerini uyguluyor, kopya çekmenin caiz olup olmadığını bilmedikleri derslerde. Çek - senet mafyası, bir hesabı daha gereğince halletmiş, alkollü (sevmedim bu kelimeyi en iyisi sarhoş, hatta eskilerin tabiriyle Küfelik) şoför, trafik polisini saatlerce uğraştırmış ve PKK bir köye saldırı düzenleyerek vatandaşları katletmiştir. Kimsenin yaşananlardan kılı kıpırdamamış, kıpırdamayan kılları gereği kıpırdanmamıştır.

'Kayseri Depremselliği Zemin Araştırmalar Çalıştayı' düzenlenecek.

Önce gazetede gördüm başlığı. Sonra gazetenin bunu belediyenin web sayfasından aynen aktardığına şahit oldum. Şaşırdım çünkü haberin spotu aynen böyleydi. Devamında ise: "Kayseri Büyükşehir Belediyesi, düzenleyeceği 'Kayseri Depremselliği Zemin Araştırmalar Çalıştayı' ile zemin araştırmalarının önemini ve Kayseri'nin zemin yapısının depremselliğini masaya yatıracak" buyruluyordu. Ve katılımcılar, Çalıştay'ın zaman ve mekan bilgileri...

1.

sözlerim var
ey insanlar dinleyin
kırkambar muradı katsın heybenize dinleyin...

Fazla yazamıyor artık. Bir sigara dumanı gibi gelip gidiyor düşünceler. Sımsıkı yapışıyor aslında mısralar birbiri ardınca yüreğin bamteline. Dokunamıyorum. Dokunsam incinecek korkusu sarıyor bakışlarımı. Göçmen kuşlar neden yüksek uçar, neden ses vermez ansızın gelen ölüm? Mezar taşları daha kaç baharı büyütür yosun tutan yüzlerine? Bilmiyorum.

Sizler de benim gibi dağınık mısınız? Çalışma masanızın üzeri ana - baba gününü andırır mı?

Ne kadar düzenli, intizamlı olmayı istesem de muvaffak olamıyorum buna. Elimi attığım zaman hemen bulabilmeliyim kitapları, dergileri... En münasip yer, masa. Yani elimin altı. Zaman oluyor masanın üzerinde biriken kitaplar, dergiler, taslak yazıları, yedekleme cdleri, kül tablası, sigara, çakmak vs. öylesi bir manzara meydana getiriyor ki buna en münasip benzetme olarak Tayland meclisini düşünebiliyorum. Orası da benim masamdan pek farklı değil çünkü.