Değerli hocamız, Abdullah Yıldız’ın, 2007 senesinde katıldığım yarışmadan sonra hediye gelen kitaplarını karıştırdım. Neden okumamışım şimdiye dek diye hayıflandım. Müntehasını görmeden yazmaya niyetlendim, çünkü içim ısındı… ‘geçmişten geleceğe ko(nu)şanlar’ kitabımızın ismi. Umran dergisinde yayınlanmış yazılarının toplanması ile oluşmuş.

Bütün külliyatını okumanın marifet, vakit ve ‘seviye’ gerektirdiği, ‘velûd’ sıfatını yazar’lığının önüne hak eden yazarlardan biridir Enis Batur. Bu yazıya konu olacak kitabı, parça parça dergilerde okuduğum –ve birçoğunu kaçırdığım- gezi yazılarının/notlarının toplamı. Lyon’dan Meteora’ya, Lizbon’dan Lozan’a, Londra’dan Kaysersberg’e geniş bir coğrafyada, vurgulu notlar.

Tuna’da Melk haçının efsanesiyle açılıp, Fransız şair Mallarmé’nin odası’yla kapanıyor kitap. ‘Büyük, zengin, alımlı şehir Selânik’ ile İzmir’in benzerliklerinden sebep bir buruklukla karşılıyorum kitabı. İkisi de geçen yüzyıl başındaki ‘derin’liklerini, bu çağın ritmiyle birlik sığ’lık merakına terk etmek üzere. Nerede olduğunu bilemeyen, şaşkın şehirler. Neden bilmiyorum, bir kelime bağışlıyorum kendime daha kitabın başından, okunuşu hoşuma gidiyor: Kalliniti. Bir Selânik şarabı.

Kırlangıçlar, yağmurdan pörsümüş sokaklar, cama vuran yağmur damlaların yapışmış bir hüzün, hüznü kıvamına getiren bir yalnızlık, yalnızca yalnızlığı bölme amacı olan kırmızı bir atkı...
Hepsini toplamanı istesem eşitliğin karşısına bir şey yazabilir misin?
Hayır, zor.
Ama ben yazıyorum: Ölüm.

“Sebepleri önce yazan ve sonra yaratan Tanrı, Adem’e önce isimleri ögretmisti de hayatları sonradan vermişti. Ki adem bildiği isimlerle meleklere üstün kılındı, bir sürgünün ardından onlarla tevbe kıldı, onlarla secde kıldı. İsimleri, varlıkları beyanındaydı çünkü. İsim sebepti. İsim her şeydi.”

Böyle başlıyor ismin saltanatı ya da bahtsızlığı Nazan Bekiroğlu’nun kaleminde…

Gog’u nerede tanıdığımı söylemeye utanıyorum: Tımarhanede!

Oraya sık sık, bir Dalmaçyalı şairi görmeye giderdim. Bir hayale karşı duyduğu ümitsiz aşk, şairi paranoyaya düşürmüştü. Sevgilisi film yıldızıydı ve kendisine beyaz perde dışında gülümsemiş değildi. Şair çoğu zaman sakin olduğu için, bu paralı deliler pansiyonunun müdürü –boy bakımından cüce, şişmanlıkta dev- onunla bahçede konuşmamıza izin verdi. Bahçenin şurasına burasına, kestane ve sedir ağaçlarının gölgelerine, kahvelerdeki gibi yuvarlak, demir masalar, iskemleler serpilmişti. Beyazlar giyinmiş solgun hastabakıcılar, aldırış etmez görünerek dolaşırlardı.

Türkiye Yazarlar Birliği tarafından hazırlanan Kültür ve Sanat Yıllıklarının 21.si yayınlandı.

Türkiye’nin bir yıllık kültür sanat envanterinin sahalarında uzman kişiler ve bilim adamlarınca değerlendirildiği Kültür ve Sanat Yıllığı 2008’i Türkiye Yazarlar Birliği Başkanı Doç. Dr. Hicabi Kırlangıç, şu ifadelerle sunuyor: “Kendi faaliyetlerimizin yanında ülkemizde ortala konan faaliyetleri, meydana gelen olayları ve yaşanan gelişmeleri de yakından takip etmeyi, bu gelişmeler karşısında tavrımızı ortaya koymayı, yapılan faaliyetleri irdelemeyi ve olan bitenlerle ilgili söylenecek sözümüzü söylemeyi de hep görev ve sorumluluklarımız arasında gördük. Bunun sonucu olarak da aksatmadan yayımladığımız yıllıklar ortala çıktı. Türkiye Kültür ve Sanat Yıllıkları, Türkiye’nin yakın tarihini doğru ve kapsamlı okumayı sağlayacak büyük birikim olarak kütüphaneleri süslemeye devam edecektir.”

Duran Çetin’in dokuzuncu kitabı yayımlandı: "Toprak Gönüllüler"

Konyalı yazar Duran Çetin’in, dokuzuncu kitabı olan “Toprak Gönüllüler” Beka yayınlarından çıktı. 2000 yılında yayınlanan “Bir Kucak Sevgi” ve “Güller Solmasın” isimli öykü kitaplarıyla yola çıkan yazar son olarak da İstanbul Beka Yayınlarından dokuzuncu kitabı olan romanı “Toprak Gönüllüler” ismiyle çıktı.

1988’den beri tanırım Hakan Albayrak’ı. Hiç bitmeyen projelerini yakinen bilirim. Neşet Ertaş için bozkırın tezenesi yakıştırmasında bulunurlar; Hakan Albayrak ümmetin tezenesidir. Seneler öncesinden başlayan rüyasını adım adım gerçekleştiriyor Hakan: Ümmet şuurunu yaymak. Anadolu sınırları içine hapsolmayı daima zül addederek rüyalarıyla birlikte Bosna’dan Arjantin’e, Suriye’den Somali’ye, Güney Afrika’ya kadar seyran ediyor, Müslüman Halklar Projesi için başını taştan taşa çalıyor. Hiç unutmam seneler öncesine ait bir muhabbetimizde, “Üstad, bana kamera lazım belgesel çekeceğim” demişti.