Harem harem dedikleri…

Ahmet Turan Alkan Cafcaf’ta yazmaya başladı!

Türkiye’nin tek aylık mizah dergisi Cafcaf’ın Ekim sayısı her zamankinden daha dolu.

Cafcaf derin devleti 'ti'ye aldı

Cafcaf, ekim sayısının kapağını derin devlete ayırdı. "Beceriksiz kurumları, aptal çeteleri ve karanlık derinleriyle, uyuşturucu tacirleri, sahte raporculardan başını alamayan bir devlet istemiyoruz" mottosuyla çıkan Cafcaf, "Evlatlarını bıktıran, dırdırcı, geçimsiz, kötü kalpli bir devlet baba mı? Bu mu ideal devlet?" diye soruyor. ekim sayısına, ünlü yazar Ahmet Turan Alkan da katkıda bulundu.

Türk öykücülüğünün kilometre taşlarından biri olan Mustafa Kutlu, 2000 yılından beri, düzenli olarak her yıl bir “hikâye” kitabı yayımlıyor. Bu kitaplar sırasıyla; Uzun Hikâye, Beyhude Ömrüm, Mavi Kuş, Tufandan Önce, Rüzgârlı Pazar, Chef, Menekşeli Mektup, Kapıları Açmak ve Huzursuz Bacak… 


2009’un kitabı ise Ağustos ayının ilk haftasında okuyucuyla buluşan Tahir Sami Bey’in Özel Hayatı…

Tahir Sami Bey’in Özel Hayatı, esasen günümüzde bir kitapseverin hususi çerçevesini vermek isteyen bir çalışma. Esere edebi mahiyet kazandıran husus, hem modern kurgusundan hem de “hikaye” türünün önemli örneklerinden biri olmasından kaynaklanıyor. Temel niteliği ise bir tutku hikâyesi oluşunda aranmalıdır. Çoğu tutkular gibi sahibini bir başına bırakan ve dramatik sona doğru götüren bir serüvenin hikâyesi…

ŞAİRİN DEVRİYE NÖBETİ 1

İsmet Özel 2003′ten bu yana gazete yazısı yayınlamadı ancak 2003 yılına kadar yazdığı ve kitap haline getirilmemiş günlük yazılarını bir kitap serisi halinde okuruyla buluşturarak, devriye nöbetini Türk olmanın tarihi geçmişi üzerindeki kendine özgü fikirleriyle sürdürüyor. Yazılar, Şairin Devriye Nöbeti üst başlığıyla 12 kitap halinde Şûle Yayınları tarafından yayımlanıyor. Serinin 1977 yılı yazılarını içeren ilk kitabı, Tok Kurda Puslu Hava alt başlığıyla çıktı! Yayınevi ayda bir kitap yayınlayarak külliyatı bir sene içinde tamamlamayı hedefliyor.

“Onlar hem asya’nın göklerini aydınlattılar, hem insanlığın ufkunu genişlettiler…”

“İki ordu Dandanakan denen yerde karşılaştı”, “Malazgirt Savaşı ile Anadolu’nun kapısı Türklere açıldı”, “Almanlar yenilince biz de yenilmiş sayıldık…” Sıkıcı tarih kitaplarının bezdirici cümleleri. En ateşli delikanlıyı bile önsüz ve sonsuz, basık ve ışıltısız bir koridorun içerisinde yürüten tuhaf bilgiler. Ezberlenen savaşlar, ezberlenen isimler, ezberlenen mekanlar… ve en korkuncu: Ezberlenen tarih!

Bu topraklarda yetişmiş vasat bir genç için tarih, lise kitaplarının çirkin ebatlarıyla sınırlı kaldı. Okuma işine henüz girişmiş olanlar ya magazinel tarihi romanları buldu karşılarında ya da tüm bir tarihin jelatinli bir komplodan ibaret olduğunu savunan makaleleri… Dandanakan Savaşı’nın Malazgirt Meydanı’ndaki aksini anlatmadı hiç kimse. Sultan Alparslan’ın Birinci Dünya Savaşı’na katılışını hayal edemedik aynı sebeple. Tarih anlatılarımız ‘yenik sayılmakla’ bitti hep böylece.

Aşkar dergisi Mart ayında yeni bir solukla tekrar karşımıza çıktı. Yine dopdoluydu.
Kapakta Aziz Mahmut Öncel'in ''kill me'' şiiri bizi karşılıyor. İki kısıma ayırmış Öncel şiirini: ''must'' ve ''death''. Vurucu cümleleri var eserinin.

''you must kill me
yoksa
kimse dirimin farkına varmayacak''

Üç ayda bir tematik yayın yapan Kültür dergisi bu sayısında yüzyıllarca Osmanlı toprağı olarak kalmış ancak daha sonra elimizden kayıp giden Rumeli’yi konu edindi. Osmanlı Devletinin genel anlamda Avrupa’daki topraklarına verilen Rumeli adı, Türk halkının hafızasından hiçbir zaman silinmemiş, bölge sanki seyahate çıkmak üzere kısa bir süreliğine terk edilmiştir.

Dedik ki Filistin bizim ağrıyan yanımızdır. Kanlı tarafımızdır. Acıyan damarımızdır. Bizim en sahici gözyaşımızdır.

Çok söylendi. Çok sözlendi. Çokça işlendi. Ama biz Filistin dosyasını hazırlarken dedik ki gençlerimize yönelik olsun. Gençlerimiz bilsin... Bir nebze bile olsa duysun bu çığlığı…
Tam olarak yansıtamasak da hiçbir şeyin gereksiz olmadığı düsturuyla elimize gelen, elimizden gelen şeylerle bunu yansıtmaya çalıştık.

Birkaç porte yazısıyla arkadaşlarımız bize yardımcı oldu. Biri Hanzala, yüzü dönük çocuğu yazıp söyledi bize biri Derviş’ce sözleri derip heybemize kattı, biri Filistin yürekli bir duruşla aslında hepimizin meselesi olan bir anekdot aktardı bize, biri aklımıza çakarcasına ve iyi bir dille ‘’aynamızı kendimize çevirelim’’ dedi. Biri yetimliği anımsattı bize. Babasız ve annesiz kalmanın içli türküsünü…

Sivas'tan soluk alarak çıkan ''Aşkar'' yoluna hala devam etmeye niyetli olduğunu bize 7.kez kanıtladı.Daha önceki sayılarında ''karaşın yazıları'' yla dikkat çeken ''Aşkar'' bu kez karaşın yazıları yazmadığını belirterek ''edebiyat,kültür,sanat'' etiketiyle piyasada.

Dergi şiir, düşünce, eleştiri ve öykü yazılarıyla kaliteye doğru ilerliyor gördüğümüz kadarıyla. Ciddi solukta yazılar ele alan İdris Ekinci 'nin bu kez kaleminin Ali Ayçil şiirleri üzerine odaklandığını görüyoruz.

“Zeytine ve Tur dağına yemin eden Rabb,
Filistin’in kızlarına en çok yakışan giysi olarak
anneliği işaret ederdi.Zeytin ağacı kadar sabırlı
Ve zeytin ağacı kadar bereketin timsaliydi Filistinli kadınlar”
-ve hep öyle olmaya devam edeceklerdir-

Yetim bir seyyahtır Merzanguş. Görevi;şimdiye kadar el değmemiş,sırrının gölgesinde yitip gitmemek adına dile gelmemiş lâl bir hikayenin zor koridorlarında yol almaktır.Peşinen kabul etmiştir oysa, harflerinin “sevgili” olan Meryem’i anlatmakta kifayetsiz kalacağını.Peşinen boyun eğmiştir yazgısına: “Bu senin Meryem’indir. Göklerden inen değil…”