kalpler kaynar tenhalarda
teselliler hayal olur
hayat maktul sehpalarda
ondan kalan melal olur

kadın gibi bimevt umut
kıymayı sen ona unut
varlarını varlıkta tut
yitirirsen dil lal olur

Bizden önce gelenler
Biz geldiğimizde yoklardı. Gitmişler.,
Güneş tepemizde irileşirken, terimiz düştü yere
.., şimdi kirpiklerimizin ıslaklığında serinliyoruz
Uzayın derinliklerini dinlerken
Çiğneyip geçtiğimiz yerlerde çığlık
Anlıyoruz ki, toprağın altında.,
Yarım kalmış bütün işler..,

hüzzam bir mısraın elinden kaçtım
arzızulumattât'tan beterdi gözlerim
uyuyan kurdun güzelliğiyle çizilen sızı
doğudan doğuya matemlerimle geçti
olağana fevk katan gözleriyle gırnata
doğudan devrildikten sonra büyük sahra kadar
nil olup aktı yüreğimden afrika'ya

Daha ben
Gözlerinden kucağıma düşen
Nergis demetinin kokusunu
Doyasıya değil
Hiç duymamışken
Erken gittin sevgili

I. Cemre

Günah_sızım… Gözlerime dokunmadı ellerin.
Ellerimde demlenen ayaz yemiş gül yaprakları kokusunu göç yollarına bıraktı. Havada asılı kaldı hatırlanması hazır hatıralar. Anlatılması ne kadar zor cümle varsa cümlesiyle birikti darp almış yüreğimin kuralsız coğrafyasına. Anlatması zor…

Silah_sızım… Kambur sevdalara vurulmuş mühürlü kepenklerin soğuk yüzü var gözlerinde.

Vasfını kalemle yazmak istedim
Kalemim lâl oldu naçar hasrette

Gelmeni inkâra kalkan her bedbaht
Ateşe kör giden küffar hasrette

Uymaktır iftihar sana Efendim
Aldanıp uymayan beşer hasrette

Elinden zinciri takan serine
Taçlanır mutlaka o hür hasrette

Ziyaydın göktendin bize göründün
Görmeyen nurunu bir kör hasrette

Sana bir seremoni sunuyorum.
Gözyaşımdan iktibas edilmiştir.
İçinde çocukluğum,
İçinde gençliğim saklıdır.

Kaldır başını,kalk..
Küsme, hayata kendini bırak..
Bir nefes al yaşamdan.
Şükret sahibine,teşekkür et..
Acılar var,hayat acımasız.

özgürlüğe açalım renk renk uçurtmalarımızı
koşalım kır çiçekleri arasında alabildiğine çoşkuyla..
kaldıralım başımızı
gülümseyeLim
yağan yağmura..
saralım tüm dünyayı umutla
sonra KAPATALIM GÖZLERİMİZİ..

eylülün hüznüyle soldu sonbahar
dallarda kızarıp durdu yapraklar

mevsimin kederiyle kalbler elemli
yağmurlar yağmış gibi gözler nemli

ölümü saklıyor nevbahar
bir doğumu sunsun artık bahar