eylülün hüznüyle soldu sonbahar
dallarda kızarıp durdu yapraklar

mevsimin kederiyle kalbler elemli
yağmurlar yağmış gibi gözler nemli

ölümü saklıyor nevbahar
bir doğumu sunsun artık bahar

senelerden aylardan,günlerden geçtik
bu dünya bostanından rürgarlarla estik

gelecek mi yine rengarenk güzelliğiyle bahar
saracak mı tüm benliğiyle beni yar

toprak susuz kaldı yağmura
dallar kurudu koca çınara

eylülün matemiyle geldi bahar
ebede doğru upuzun bir yollucuk başlar

bak göç ediyorlar kırlangıçlar
hazanın yasıyla ağlaşıyor insanlar