Büyük günahlarla cehenneme çevirdiniz şehri
Eminim Allah daha çok seviyor beni.

ince bir hüzne dönüştü pazar günümüz.

acaba küçücük yaşlarında yoğun hüzne düştüklerinden mi kapatıyorlar kendilerini ?"size baktıkça ben hayattan kaçıyorum".birimiz yanlış mı davranıyoruz gözlerinin içine baka baka en can bildiklerimizin.içlerini mi acıtıyoruz öylece.
onları düşünen bir eğitim öğretim sistemi neden geliştirilemiyor bu ülkede?Bizim eğitimdeki en büyük yaramız bu bence.onları bile bile kendi iç dünyalarına kilitliyoruz.böyle bir çocuğa uygun okul bulmak annenin en büyük rüyası,duası,umudu oluyor.ben böyle anneler tanıyorum. "Bir melek olur, peşime düşer annem
Biliyorum rüyalarında da sana yük oluyorum anne" Ne kadar hayattan ne kadar acı bu dizeler...sırf bu yüzden yaşadıkları şehri terk etmek zorunda kalıyorlar,daha iyi koşullarda onu hayata kazandırmak için ..imkanı olmayanlar ise kendi kozaları içinde yanıp kavruluyorlar. Kaderlerine terkediyoruz onları.Onlardaki gelişmeyi görmek iğne ile kuyu kazmak gibiymiş ya da "Şehrin sokakları götürüyor beni uçuruma."düştükleri uçuruma atılan bir gül yaprağının yankısını beklemek gibi.o kadar sabır,emek gerektiriyor.Annelerine babalarına ülkemizde olan az sayıdaki okulların bir avuç öğretmenlerine sabır,yüreklerine genişlik,umut diliyorum.çok hassas,naif bir şiir olmuş.o güzellerin kalbi olmuş,sesi olmuş.kaleminize sağlık..
gülden aras