Bir yanda yazı ,şiir ,edebiyat. Bir yanda doğadan kalbime akıp gelen coşkusal hayat. Kırlangıçların göğe gerili kanadı .V çizen uçuşunun içimdeki kıpırtıyla denk düşüşü…

Kırlangıcım benim. Hayatım.

Kalbimin kelimeleri. Kalbimin ritmi. Beyazlı – karalı gövdesi, içimin hecesi. Benim kalbimin atışları ile kırlangıçların kanat çırpışları bir. O kanatlara bir değebilsem kalbimi ellerimle tutabilirim.

Göğsüme elimi bastırabilmem kalbimi tutabilmem değil. Ve kimse kalbinden geçen hisleri duyumsayabilmiş ,kalbini tutabilmiş değil. Kırlangıçların bu kadar devingen oluşları, kalplerinin deviniminden. Kalpleri ile kanatlarını bir çırpıştıramayışları ahengi yakalayamayışlarından. İçlerinin seslerini duyamayışlarından bu kadar çığırtkan oluşları. Bir ırmağa,bir telefon tellerine, bir yaprağa, bir gül dalına konmaları konacak yer bulamamalarından. Ama kanatları var, hiçbir bağa kayıtlı değiller. Bütün kayıtlar ,dosyalar,kurallar,yargılar benden yana. En uzak gül ,en yeşil yaprak ,dağ arkası ve beyaz bulutlar benden daha yakındalar ona. Bana ise saksılarda gül ,tablolarda dağ, uzak bulutlar…

Ne de olsa baharın kuşudur kırlangıç. Serin bulutun ve şefkatli güneşin. Ömrü bahar kadar ,sesi bahara sığar.

Ömrünü altı ayla sınırlayan hikayecilere kanmalı mı? Peki ya değil hayvanlardan ,insanlardan bile nefret eden o perdeleri hayata kapalı,bencil adama duyduğu aşkı? Kapılarını defalarca yüzüne çarpan bencilin sobasını hangi kanadıyla yakacaktı? Yoksa tüylerini de çıra mı yapacaktı?

Kırlangıcım benim. Hayatım.
Tüm aşkların ölmekle başladığına ve ölümüne sevdiğine dair,
Mehtaba,güneşe,denize yakamoz bırakan aya ve yıldızlara,
Acıya ve ıstıraba dair tüm şarkılarını aşktan anlamayan bencile mi şakıyacaktın?
Tüm dinleyiciler ömrünü altı aydan ibaret bilsin.
Kırlangıcım benim. Hayatım. Hastane yollarımın arkadaşı. Gücüm, kolum. Yürüyebilme umudum.
Altı ay yaşanan hayatı neylersin? Altı ayda ölsen kendini bir sürüye dahil edip güneye inebilir misin? Kanatlarını suya indirir,ıslanır ıslanmaz göklere yükselir misin?
Altı ay görememem ,ölümünle eş değer değil. Her bahar sabahı yükselip gelen bu sesler ,ölümden değil,hayattan gelir.
Kırlangıcım benim.
Hayatım.