Mübarek Ramazanın son günlerine ulaştık. Mübarek Ramazanı şerif göz açıp kapayıncaya kadar akıp gitti. İnşaallah bizlerden hoşnut olarak gitmektedir. Şimdi bayram zamanı.

Ramazan bayramını gerçi hepimiz birden kutlarız ama, bayram daha ziyade Ramazan ayının hakkını verenleri, Ramazan ayını oruçla geçirenlerin bayramıdır. Çünkü onlar yılın otuz gününü nefislerine söz dinletmekle geçirdiler. Çok sevdikleri yiyeceklere aç oldukları halde el sürmediler. Susadılar fakat iradelerine hakim olarak susuzluktan çatlayan dudaklarına bir damla su değdirmediler. Yemek içmek sadedinde kendilerine zevk veren bütün alışkanlıklarını körlettiler. Vücutlarının her türlü isteğine sabırla karşı durdular.

Hikemi şiirin,günümüz şiiri söz konusu olduğunda,taşıdığı mana nedir,ya da bu şiirin bu günün insanını ilgilendiren tarafı bizi hangi anlam evrenine götürür?Hikemi şair hoşnut mudur,en azından çağından,çağının önüne sürdüğü insan profilinden,resim ve fotoğraflardan?Eskiler,geleneksel değerler,hikemi şairler için özlenilesi şeyler olsa gerek.Murat Soyak’ın Irmaklarca adlı kitabı,taşıdığı iyimser bir iklimle,tam da bu pencereden,bu hasret penceresinden dünyamıza ışıklar düşürür,kaybolan değerlerin hatırlatıcısı olur:

Bu sefer oturmamıştım, ayaktaydım ama gözlerimi bilinmezlere kaydırmış, önümden akıp giden boğazın birbiriyle eğlenen yeşil akıntılarını görmüyordum bile.

“O netameli” günleri hatırlamak, ne yalan söyleyeyim ne içimi açmış, ne de yüreğime yeni bir hız kazandırmıştı.