Sinemanın detaylarını bu siteden http://www.dinleneydenfilmi.com okuyabilirsiniz. Bu filime mutlaka gidilmeli dostlar. Sinemaya hiç uğramamış olanlar bile "İşte bizim sinemamız geliyor." diyerek gitmeli. Bu sinema yeni bir doğuşun ayak seslerini veriyor ve biz sıcağı sıcağına sinemayla ilgili kendi yorumumuza geçelim. Sinema tekniğinden anlamam; fakat iyi bir gözlemci ve yorumcuyum, eh hafiften de yazarız.

Yeni nesil ne der bilmem ama benim kuşağımın özlediği bir yapımla karşı karşıyayız. Yönetmenin ve görsel yönetmenin yabancı olması bizde konu çok ama çekecek adam yok dedirtecek cinsten. Mutfak aynı fakat yemek başka türlü çıkıyor bu da sanat işi diyelim geçelim mi? Demek ki elimizde ki senaryo fırsatlarını yabancılar değerlendirse Türk Sineması müthiş ivme kazanacak. Fransızlar olaya fransız kalmamış İran sinemasının o mistik havası koridorlarda dolaşıyor. Bizden de İran sinemasının güzide yönetmenleri; Kemal Tebrizi , Mecdi Mecidi gibi yönetmenler ne zaman ortaya çıkacak bakalım. Kemal Tebrizi'ye Konya'ya geldiğinde söylemiştim; "Bak soy isminden sana bir görev düşüyor, Şems-i Tebrizinin filmini çekmelisin." Konuyu dallandırmayalım, kendine güvenen yerli yönetmen de bu işi yapabilir ve bunun gibi binlerce senaryo gizli bu coğrafyada...

“Düşmanlarınıza korkmadan karşı durun. Ölümünüze sebep olsa da doğruyu söyleyin. Güçsüz olanı koruyun ve yanlış yapmayın. Bu sizin yemininizdir...”

Ben ne anlarım film eleştirisinden… Film kültürüm öylesine azdır ki klasik anketlerde yer verilen “en son ne zaman sinemaya gittiniz?” tarzındaki sorulara hep “kem – küm” mealinde cevaplar veririm. Hakikat bu. Ve lakin sevgili editörüm “sen geçenlerde okuyordun Haçlı Seferlerini, gördüm, kaçmaz benden illa ve illa kitabın üzerine (Arapların Gözüyle Haçlı Seferleri Yazar: Amin Maalouf ) yazacaksın film hakkındaki düşüncelerini, o kadar” deyü kestirip atınca bin bir güçlükle temin ettiğim filmi oturup izlemeye koyuldum. O sebeple burada filmin şu sahnesi şöyle, ışık zayıf, atlar besili değil tarzında bir eleştiri beklemeyesiniz efendim.

İki erkek kardeş: Andrey ve Ivan.
Yıllar sonra bir fotoğraf karesinin donukluğunda yaşayan ve sadece “çıkagelen”: Baba.
Oğullarına sirayet eden korkaklığı, sessizliği ile kutsayan: Anne
Bütün bir ömrü, tesirde şaşılmayacak derecede etkileyen bir mevzu: Babalar ve oğullar…
Evet, bir babalar-oğullar filmidir dönüş ve mide ağrısını beraberinde getirir her karesinde.

KUŞKU YOL kesici azgın harami; her türlü şahsiyetin elini soğutan hem de... Ve en, en acısı ‘derinden ve saman altından’ süzülen endişelerin elini kuvvetlendiren!

Bilinir; o da iyice... Peşin fikir ve kimbilir hangi ‘lümme’lerin iteklemesiyle orta yere sürülen kuruntu ve zann, hangi ‘kendini insan bilen insan’a yakışır? Öylesi bir hadiseye zemin hazırlamak da bir ‘nefs hilesi’dir.