Yetim kalan sözcükler ile nereye kadar daha gidilebilir ki… Müfteri olmuş bir ömür üzerine daha kaç kelam, yaralara merhem niyetine ecza kudretini kendinde bulabilir ki? Soruların gücünü anladık ve idrak ettik de daha ne kadar ezebilir ki emanet olanın ağırlığı o kadar üstümüzdeyken?

Kudüs gönlümün adsız şehri, kırık dökük duvarlar arasında ağlayan bir bebeğin özgürlük çığlığı. Sen,ağlama duvarlarının arkasında tüm Müslümanların gözyaşlarısın . Evet ağlıyoruz Kudüs, senin için dünyanın gözbebeği işgal altındayken gülmek bize haramdır.

Aniden yankılanan bir sada kulağımda
Şeyh Ahmed Yasin’in ağzından dökülen
Barekallahu fi cuhûdikum, mu’minûn…
Filistinli kız ses verir ardından babamı istiyorum anne
Kız bir ses verir, bir daha, ardından Filistinli
Ümmî urîdu ebi, urîdu ebî, urîdu ebî…

Bizim için dahi öyle. Yakın ölümler, uzak ölümler. İşkenceler. Söyleyecek yeni bir şeyim yok. Susmak belki en ağır hitaptır.

Diyorum ki; her gece saat 02:00'de gözlerimizi kapatıp, ellerimizi açıp özelde Filistin'in, genelde ümmetin selameti için dua edelim. Her gece saat 02 Filistin Saati olsun. Duanın önüne abdesti ve namazı koyan koysun. Ama o eller saat 02'de beş dakika ümmet için açılsın gök sofrasına..

israil'in gazze şeridinde düzenlediği operasyonda, israil tank topçusu, muhammed ebu matik'in (metek) evini vurdu. ebu matik ailesi sivildi.

israil tank topçusunun ebu matik'in evini vurması sonucu anne ile yaşları bir ve 6 arasında değişen dört çocuğu şehit oldu. ölen çocukların isimleri ahmed musab (1), hana (3), salih (4) ve radina ebu matik (metek) (6) olarak açıklandı.

Selaten Tuncina’ya takılı kaldı dilim
Hani diyordun ya; “Müminin yitiğidir ilim!”
Ey şanlı Nebi.., “Allah’ın sevgilisi”
Bana böyle zulmedilirken mi?
Baş tacı olacak ilim..

Siz selam verip geçenlerdendiniz
Dikenli bahçelerin çitlerinden geçerken
Göz göze gelmeyi bilir misiniz, bilir misiniz siz?
Çölün tahayyülünde bir katre su, bin feradis
Göz, göze aşk ile bakarken, bakışırken
Uçsuz bucaksız okyanus göz, göze
Göz göze rahmet ve gazap
Göz göze kara ve deniz..

Geçer seneler, utanç duvarlarının zırhında.
Bağdat sus olur, dünya pus!
Bir yıla kaç bomba sığar?
Siyah torbaya toplanan et parçaları,
Hangi kabristana gömülür
Kabristanda hangi çiçekler açar?

Yıllar önce bir arkadaşımın dizelerine takılmıştı kafam “neden biz öldürülüyoruz, neden hep biz” diye…Dünya coğrafyasındaki gelişmeleri gözlemlediğimizde bu sözün ne kadar tutarlı olduğunu görmek ve hak vermemek elden değil.

Dereler akmıyor, buğdaylar başak vermiyor. Çocuklar yalın ayak perişan aç ve susuz namerdin hedefinde. Bölgenin en kritik noktası tarihin gün açık kapandığı yer.tarih yazılmış destanları dilden dile dolaşmış… ama gelin görün ki bugün destanların esemesi yok. Zulmün acının doruğa çıktığı yer.
Her gün ajanslara kara haberler düşer. “ölenlerden kaçının çocuk olduğu” diye…

Savaş ruhuma üfürülmüş bir yalan.
Yalanlarla yakılıyoruz dünyanın orta yerinde.
Bebek uğultuları kaplıyor dünyamızı.
Bütün kuralları ihlal ediyorum...