Kalemin ve kâğıdın kaldıramayacağı, harflerin ve imlânın taşıyamayacağı bir dert var içimde. Çilenin ifadesine kalksam, mübalâğa ölü doğar dudağımdan. Kelimeler tefritte çoğalırken ifratta can verir bütün mânâlar. Ancak yine de yazının bedenine ihtiyacım var. Ruh, kara mürekkebin ucunda şimdi...

Ezilmesini bilenler, ukba'ya firak ederler
Emzirilmeyi bekleyen bebekler gibidir ümit
Ellerinde Levh-i Mahfuz'dan levhalarla melekler
Sakın korkma! Orta yoldasın, sür git.,
Yürü ki, Rıza-yı Bâri'ye varasın derler..,

"Biz Hz.Peygamber'e benzemekle değil, O'nu örnek edinmekle emrolunduk. Hz.Peygamber'in yediğini yemek, giydiğini giymek, içtiğinden içmek O'nu örnek almak değil, olsa olsa taklit etmektir. Hz.Peygamber de her insan gibi coğrafya, iklim, çevre ve ortama uymuş; O'nun yediklerini, içtiklerini, giydiklerini, kullandığı eşyaları bütün bu çevresel şartlar belirlemiştir.

Ey Resulallah ‘anam, babam, canım sana feda olsun’

Ağaçlar senin doğduğun hafta çiçeklenir
Ekinler sana kavuşmak için boy verir
Kar efendim der erir, sana akar nehir
Sevgin hüznü ateşe verir.
Gel körükle ey nebi, âlemin sebebi

Kardeşliği emreder dinimiz; kayıtsız şartsız iman ederiz; çünkü Müslümanız.

Bayramlarımızın bayram olması için duaya açılır ellerimiz; çünkü Müslümanız.

Amin dediğini duyarız ağacın taşın; yürüyenin, duranın. Biz duyarız; çünkü Müslümanız.

"İslâm, garip başladı. Ve (günün birinde) tekrar başladığı gibi garip kalacaktır. Ne mutlu o gariplere!" (Müslim)