Bir kez daha ve tekraren merhabeyn sevgili vatandaşlarım, cevelanlarım, civanmerdlerim…

Merhabeyn sizlere, kadr ü kıymet bilmez, hasta yatakcığında ateşler içerüsünde ter deryalarına dalan ve dahi öksürmekten ciğerleri az daha tebdil-i mekan eyleyecek olan aziz ve dahi biricik Molla Kasım’ını aramayan, sormayan, el öpmeyen, ahde vefa eylemeyen sevgili vatandaşlarım merhabeyn…

Çocukluğumuzun süper arabalarındandı “Anadol”, sevgili vatandaşlarım… Adı üstünde çocuktuk ve kaç vitesi var, en fazla kaçla gider, bir litre benzinle ne kadar mesafe kat eder filan bilmezdik. Bilmezdik bilmesine de ne zaman bir Anadol görsek bıyık altından gayri ihtiyari gülüverirdik… Haylazdık bütün çocuklar gibi. Haytanın biri sanılmak değildi muradımız amma ve lakin “bizim uşaklara da yakışıyor haylazlık” makamındaydık. Eh ziyadesiyle kulağımız çekilir ve eşeğin gittiği suyun yolunu sabır ile ölçerdik.

Pek uzak günlerdi sevgili vatandaşlarım. İnsan yaşlanıyor ve dahi: "Bu def´a farkına vardım ki ihtiyarlamışım.” buyuran Üstad’ın ne kadar haklı olduğunu müşahade ediyoruz gayrı.

Ağır işiten kulaklarıma çalınan haberlere göre sayın ve sevgili vatandaşlarım, üniversitelerimiz infial halinde imiş ve koskoca cumhurbaşkanı’nın rektör atamalarını burun kıvırarak karşılamaktalarmış…

Ya hu okumuş adamların da bu kadar cahil olduğunu söyleseler inanmazdım cevelanlarım. Demek ki şair boş yere dememiş “cehlin ol mertebesin sehl olmaz.”deyü. İmdi okuma - yazma bilr ve fakat ne yazdığımı anlamaz sevgili vatandaşlarım için şerh gayretine girerdim ve lakin mevzuun yönü bayır aşağı iken motoru soğutalım biraz…

Merhabeyn Sevgili vatandaşlarım, üç defa merhabeyn…

Kamusal alanımdan sesleniyorum bugünkü yazımda sizlere. Kapalı bir mekandan. Dört duvar arasından. Dört bir yanımın kalın kalın kitaplarla filan dolu olduğunu sanmayasız sakın ha, okumanın beş para etmediğini epey zaman önce tecrübe etmişliğim vardır. Netekim bakınız kim ki kalın veya ince kitaplarla haşır neşir oluyor, kafası karışıyor. Hemi öyle bir karışıyor ki topraktan fışkıran nebatatın ot mudur, maydanoz mudur bilgisini karıştırıyor. Okumakla olmaz efendiler. Siz siz olunuz Mollanızı dinleyiniz.

Oldum olası “Damat Ferit”i niçin sevmediğimi düşünürdüm. Bir iticiliği vardı bendeniz için. Bilirsiniz Mollanızın gözü birisini tutmadı mı 40 defa su dökünse de kaale almaz. Belki “Damat” lakaplı tarihi bir şahsiyeti çağrıştırması sebepti bilemiyorum belki ihanet etmiş leylek endamı…

“Bir kalb-i âteşîn ile bir fikr-i bî-karar” nice cevelanlarım gibi Tevfik Fikret’in encamını bilir “Aşk Olsun Samipaşazade” nidasını “… Arabî ve Farisî kelimelerin tefsiri yolunda şu son zamanlarda neşr olunan lügatnamelerin içinde fenn-i lügatın bu kavâid u nikât ve usul-i mahsusasına benim kadar ve belki benden başka riayet eden yoktur desem tefehhuruma haml buyurulmaz ümidindenim.” Satırlarından sonra atabilirdim amma atmıyorum sevgili vatandaşlarım. Atmıyorum çünkü ne Akif cevelanımın Sırat-ı Müstakîm macerasını kayt altına almak ne de Babanzâde içün birkaç satır kıraat etmekliğim vardır. Hele Asım ve Haluk mes’elesine dahl idüp sizleri vuzuha erdirmek için hiç havamda değilim doğrusu.

Çarşıda pazarda, camide cemaatte, asma katta bodrum katta, hasılı nerede ve nasıl karşıma çıktığını bilmediğim sevgili ve aziz kaarilerim mübarek ellerimi öpüp yüzlerine sürerek derbeyan ediyorlar, sitayişlerde bulunuyorlar ve illa “Mollam anlarsan sen anlarsın bizi” deyü yalvar yakar oluyorlar… Aman durun hele sevgili vatandaşlarım “n’oluyoruz” demeye gelmiyor doğrusu, netekim memleketin ahvaline dair bir şikayet bir şikayet… Güya ben onlar

Durmadan kapımı aşındıran ve son yaşananlara dair benden fikr-i beyanı isteyen sevgili kaarilerim, aziz cevelanlarım… Evet anlıyorum sizleri. Ofsaytta kalmamak için yolumu gözleyip mücella fikr-i sabitimden istifade etmeyi murad etmektesiniz. Puanlarımızı çalıp bizi kümeye gönederen hakemi alelade birkaç kelam ile silkeleyip bir köşeye savurmamı, Mollalığıma ilaveten bir de cübbe giyerek kamuoyunu rahatlatmamı, “ben Paris’te iken…” mahreçli sözlerimi, Gazete manşetlerini elime alıp hak ile yeksan edecek önemli ve dahi hayati ipuçlarını serdetmemi dört gözle beklemenizi anlıyorum.

"Bendeniz Mollanızın en yandığı hadiselerden birisidir sevgili kaarilerim bir masal kahramanı olamamak. Kahramanlık mesele değil malumunuz, yüreklerin pare pare olduğu zeval vakitlerinin en dayanılmaz ilacı değil midir Hazret-i Mollanız? En sıkıntılı anlarınızda “Aman Mollam medet” deyü kapımda el pençe divan duran sizler değil misiniz?

"Ben bir diktatör değilim, demokrasi istiyorum” Çek ayağını üstüne bastın diyeceğim lakin yine aklı kıt, iz’anı nakıs sevgili vatandaşlarımdan bazıları “Mollayı başımıza padişah etmedik, kahırlanışı ondandır.” deyü günahımı alacaklar. Asla ve kat’a sevgili vatandaşlarım hem de ne alaka…. Hatta bilakis ne münasebet. Bendeniz sadece ve sadece sizlerin iyiliği için adımı, mübarek saçımı, sakalımı ve takunyalarımı ortaya koydum.