tanrım bu yoktan dünyada
hiç gidemediğim şiirler var
ve hiç gelemediğim şehirler

o şehirlerde dağlarla konuşur söz
bilinenin ne bildiğini sorar
ve öteye nasıl gidildiğini
sayrıya basınca düşer saz
kader ülkesinde kaybolan aşkın sessiz bilinmezliğine

Kim’e

ey kalp!
gündüz oldu
arzuyu ve şekvayı doyuran-dilinde
annenin ve bebeğin,
musallatın cini
leylin esiri. tacirin gözünde
üşüyen mumun ziyasında
bulur kendini aynada
her çıkmazın

/dandini dandini dastana/

kim demiş taht yapar baht yapamaz
kadındır, en kısırı ah doğurur
aşk çemdirir, hayat emzirir sonra

çatlaklarına sızan apartman boşluklarında
kaşla göz arasına sürer ojeyi
kirpikleri de abdest tutmaz anneliği de

Ne yer, ne yar kaldı
Uzak zamanlardan damıtılmış
Mutluluklar da tesellisiz artık
Bencileyin bir anaforda, sencileyin çıkmazlarda

Vuslat, bir başka bahara kaldı...

Sesinle yıldızları sulardı
Ellerinden su içegelen
Susuz çocukları şehrin

Bense yağmura ve küle
Batırılmış hüzzam şarkıya
Kafirce bir ihanet sunup
Her akşam ayağımda
İkircikli bir yürüyüşle
Sana gelmenin hesabını
Yaparken su kuşlarıyla
Bir güvercin düşeyazdı
Mütereddit ve sencileyin
Çırpınan uzaklarda

Gecenin yalnızlığında yalnızca ben
Gezerim ve titrerim üşüyen serçeler gibi
İnce bir sızı yayılır tenime
Tatsız bir korku tıkanır genzime

Çile mesaisi kapanmadan son bir defa
Gül yüzüne baktım ay ışığında
Kapıma geldinse Hızır kılığında
Bak kaçıyorum hüzünden nasıl

sevdalar çağına karşı geldim
gözlerimle gözlerine geldim.

yüreğin med vaktidir, saçlarım şarklı
yamandır avaz avaz kısılan hatıralar, kor
seninçün uyanmamak taş yataklardan
seninçün defediş Aslı'yı, Leyla'yı kovuş
göğüslerim kehkeşan, goncadır yumruklarım
haller içinde haldir nefesim
beni sana sor.

Açılmadık sahifeler istersin
Sana kapanmamış sahifeden işte sesler;
Uykuya ölüm n’etsin
Köre ok n’etsin
N’etmez ki Mal yetimi...

Yüzümün haritasını çizene
Göğsümü ezene bak..!
Ahmet, Mehmet, Muhammet…

Tarih ki yıllarca peşimde yürüdü
Ne oldu bana
İstanbul’un alnında hilal mi çürüdü
Mavi yeleli atların iziyim şimdi
Benime kan sıçratıyor her toynak
Çıldırt beni Kafkasya
Çıldırt beni Boşnak
Çıldırt beni Filistin
Çıldırt beni Bağdat

Her şeyin sebebi benim..

Rüzgar
Sedefe el vurduğunda
Serçedeki korkuyu gördüm.
Ellerim sığınak
Bedenim kuytu olsun
Can
Gel sığ, sığın
Sığabildiğince!