Savunmaya geçen kaç hücrenin ev sahipliğini yaptı bu beden.
Karşılıksız kalan etkilerin tepkisiz ortamında zavallı bile olamadı.
Suskun kalmayı yakıştırdı kendine.
Şimdi karşımda çığlıklarını övüyorsun. Oysa ben ne olduğunu bilmediğim sesliliğine isim bulmaya çalışıyorum. Bana yakışan yorganı başına kadar çekip sessizce durmak.

Sular inzivaya çekildiğinde
Rimeli gözler göğe doğru, olabildiğince mavi
Çatlamış dudaklarda tuz tortuları, kristal neşir
Kalafat meknun, kalafat medd ü cezire hamil
Kayda mahsus ifadeler, eksenimde
Bu bir efsunlu dua, belki doğuştan
Benimkisi, susmak değil
Aklı başa devşirmek!
İş işten geçtikten sonra
.., sonradan.,

Mus’ab’ların kokusunu getirir rüzgâr.
Beynine ilk komutu veren de o kokudur koşmak için.

Ey kutsanmış yalanlara ’selam’ diyerek yoluna inançla devam eden Yusuf..
Senin kokun da benim gözlerimi açıyor şimdi.

Eskil ve çağlar içinden çağıldayıp gelen
Masallar dinledim
Bir öyküye kahraman olmaktansa.
Kim kimin kahramanı diye geciyorken
Aklımda, kulağıma taktığım kirazlar kalmış

Başım ellerimin arasında
Düşüncelerim akşamdan kalma
Ufkunu yitirmiş bir güvercin
Durmadan kanat çırpar
Yol bulamıyor aydınlığa
Ve kafam karışık

Kelimeler anlatır mı Aşk-ı Muhammedi.
Nabi yazdı, Medine Ezan diye dinledi.
Süleyman mevlidi gönüllere nakşetti.
Ben yazabilir miyim Ey Sevgili?

Gerçekte adımlayamadım bastığın yerleri.
Mekke, Medine olmadan açılır mı kalbim
İstanbul’da Eyüp, Üsküdar ayak izleri
Bursa, Konya, Kayseri hep sevgilinin şehirleri.

I.sus…
-Demir kapıyı çaldı, kimse yoktu, sesini duyuracak oldu, cesaret edemedi.
-Yalnız mıydı?
-Galiba. Çünkü, cesaret edemedi…
-Yalnız olunca cesaret olmuyor öyle mi!
- Hayır! Cesaret olmayınca, yalnızlık oluyor, böyle !

II. sus…
-Merdiven başında, ilk basamağı çıktı, elleri titriyordu, adım atamadı.
-Korkuyordu o vakit!
-Galiba. Çünkü, ayaklarına hüküm veremiyordu.
-Korku olunca hükümsüz oluyor öyle mi !

yorgun akşamın sonunda yine, evimize çıkan yokuşu adımlıyorum.
her zaman türküler eşlik eder bana bu rampayı tırmanırken
yoksa çekilir mi bu zorluk
her akşam
her gün
.....

söylerken ağlayan şair
doğururken ölen ana
ikisi de bir
aşk ve acı haberim olmadan
en ücra yanıma sığınabilir

Bir kuşluk vakti inşaatta çalışırken
Parmağımı taşla ezdiğimde
Ağzıma kan tadı girdiğinde anladım
Sevda sahibi olmanın ne demek olduğunu
Anladım Iraklı olmanın ne demek olduğunu
Beyrutlu olmanın ne demek olduğunu
Sevdanın nasıl sevmek olduğunu
Keşke Irak da Bosna’nın ikizi olsaydı
Akıp da kanlı gözyaşları içime dolsaydı